Merhaba, uzun vadede kimse yalnız kalmak istemez bence. Çünkü yapımız gereği sosyal varlıklarız yani insan doğası gereği de bir yere kadar yalnız kalabilir. Dolayısıyla yalnızlıktan korkma derecesinde çekinmiyorum fakat başıma da gelirse kendi kendime sonuna kadar yetebileceğimi düşünüyorum yani elimden geldiği kadarıyla mücadelesini yapacağım. Çünkü ben şöyle düşünüyorum yani aynı evin içinde ya da ortamda zevklerimin büyük ölçüde örtüşmeyeceği, anlaşamadığım ve bana sık sık sıkıntı veren insanlarla aynı evin içinde olmasındansa o zaman yalnız kalmayı tercih ederim mantıken. Ruhen daha fazla yorulmamak adına daha az yorucu ya da yıpratıcı bir seçenek olan yalnızlığı elimden geldiğince sürdürmeye çalışırım. Her şeyin gönlünüzce olması dileğiyle...
Yalnızlıktan elbette korkarımki zaman zaman yalnız kalmaktan değil tabiki. İnsanın kendiyle başbaşa kalmak istediği zamanlar ve buna fırsat yaratıp uygulamak harika bir his.. İnsanlar neden yalnız kalır? Ya mecbur bırakıldıkları içindir, başka çıkış yolu bulamayıp, çıkmaz sokakta kaldıkları içindir ya da tercihleridir. Ben yalnızlık güzel işte yalnız kalmak gibisi var mı, kimse olmasa da ben bana yeterim, gibi laflara inanmam. Yalnızlık bir yere kadar idare edilecek durum. Yoksa insana iyi gelen ve kendini iyi, güvende hissettiği birilerinin yanında olmak istemez mi? Ama hayat her zaman bizim istediğimiz yönü çizmiyor. Bir bakıyorsun bir kişiyi ömür boyu yalnızlığa mahkum etmiş. Anlık kendimizi dinlemek için yalnızlık eşsiz bir değer. Ama sonsuza kadar asla..
Kişilik & Karakter konusunda 14,5b cevap paylaştı.
Hayır yalnızlıktan korkmuyorum çünkü hiç yalnız kalacağımı düşünmüyorum. Gerçek manadaysa zaten hep yalnızım. Etrafım kalabalık onlarcasıyla çevrili. Ama anlaşılamadığında her yanın koskoca bir yalnızlıktan ibarettir oysaki. Gerçek yalnızlık budur. Kalabalıklar içinde seni bir anlayanının olmamasıdır. Konuşacak dertleşecek, yanında sahiden kendin gibi olduğun, en doğal halinle davrandığın kişilere hasret kalmak yalnızlığın ta kendisi. Gerçek kalabalıklar bulsun hepimizi, kuru kalabalıklar değil
Yalnızlıktan korkmuyorum ama sevdiğim kişileri kaybetmekten korkuyorum. Yalnız kaldıysam yolunda gitmeyen bir şeyler vardır. Benim için tercih meselesi. Tek korkum ölümün sevdiklerimden beni ayırması.
Ne arkadaşlarım ne alem ne de sevdiklerimle bir bağım yok hepsinden kopuk bir hayat yaşıyorum ama bu benim seçimim bu konuda bir pişmanlığım da yok yanımda olan tek insan eşim ve bana yetiyor o benden giderse yalnızlığın dibine vururum, aslında yalnızlıktan kimsesizlikten değil onsuzluktan korkuyorum.
çok güzel neticede sen ve eşin de bir aile olmuşsunuz ve kendi halinizde bir hayat kurmuşsunuz. neden seni bırakcak düşüncesine kapılıyorsun ki. ilişki niz güzelse daha iyi olsun korkma bence
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
