Öfkenin temelinde neler vardır?

öfkenin insan vucuduna zararları muhakkak vardır yani kendi kendine bile sinirlenmek psikolojik ya da fiziksel olarak zaten zararlıdır. birde işin dış etkenler kısmı var o sebeble kendini bilen tanıyan tecrübeli kişiler öfkelense de bunu yansıtmazlar ve hiç bir işe yaramadığını bilirler buna alışırlar ve muhtemelende artık öfkelenmezler sakindirler burada anlatmak istediğim şu öfke diyince insanlar karşı tarafa ya da bir yerlere zarar vermek gibi algılıyor. birine zarar verceksek ya da bir yere bunu öfkemiz yokkende yaparız daha güzel verimli olur öfkeyi kontrol altında tutabiliriz sakin kalarak yani biz kızdık diye hiç bir şey değişmez doğrular ya da yanlışlar aynıdır değişmez insanlar yaptıkları yanlışların sonucunda çektiği cezalarda da öfkelenir esas olan umursamazlıkla sakinliğin arasını bulabilmnektir.

hürmetler.

hayır bulamıyor sinirleniyor bazen gücü yetmiyor üzülüyor hırslanıyor kendi kendini yiyor.

inşallah bu size çok zarar vermez.

hayata biraz daha genişten bakabilirse biraz daha az üzülür.

geniş bakmak insanların her birinin ayrı birer fert ayrı birer düşünce ayrı birer irade ayrı birer nefis olduğunu görmektir. herkesin kendine ait bir tecrübesi bir yaşayış biçimi bir hayali bir yapısı vardır herkes aynı ahlaka dine inanışa tecrübeye hayata sahip değildir kişiler dünyayı kendi bakış açılarından görür biz gibi onlarda kendi hayatlarındadır bunu bilmek unutmuşsak hatırlamak gerekir hayat böyle mücadele içindedir herkes kendi için bir şeyler ister ve kendine göre haklıdır kendine yontandır bu sebeble insanlara değer ve anlam katarken onların kişiliklerini bilmemiz gerekmektedir özellikle yakınımızdaki kişilerin yoldan geçen ahmetin ayşeninkini bilmeye gerek yok bir insana anlam katıcaksak ya da mecburen çevremizde ise iş olur aile olur okul olur hatta eş bile olabilir onun nasıl biri olduğunu bilmemiz ve ona göre düşüncelerimizi tartmamız gerekir bunlar genel örneklerdir biraz karışık olabilir ama her ne için öfkeleniyorsak öfkelenelim bunu düşünürek hareket etmeli ve en çok kendimizin üzüleceğini bilmeliyiz bu sebeble daha önce bir çok kez dedim bir insan önce kendini sevmeli bencil olmadan kendini sevmeli bir yerde baklava varsa onu ben yerim neden sana veriyimki düşüncesi her daim vardır insanlardan bir şey bekleme senin için çok bir şey yapmazlar dolaylı yoldan kendileri için yaparlar SAF TEMİZ AŞK BİLE BİR MENFAATTİR.

menfaat kelimesi ne kadar kötü geliyor değilmi insana ama ince görürsek öyle hatta şöyle bir örnek verelim ben birini sevmiştim değilmi ondan bir karşılık beklemedim yararlanmadım da ama yüreğime iyi geldi beni mutlu etti hatta platonik bir aşk bile seni kısa sürede olsa mutlu ediyorsa bizim ordan bir menfaatimiz vardır burada menfaat kelimesi insanı kötü hissettirebilir ama o sadece bir kelime bu arada geniş bakmak olayını anlatabildimmi biz genelde konudan çok sapıyoruz :)

anlatacağım şeyler derken o kısmı anlayamadım ben sadece hayata bakış açımız sadece kendi penceremizden olmasın evin çatısından olsun demeye getirdim çatıdan bakınca her şey daha bir net görünür camdan baktığınızda ağacın arkasını göremezsiniz ya da duvarın diyim :)

yükseklerden bakmak bazen insanı yanıltır dikkat ediniz

çok detaya gerek yoktur bazı şeyleri görmek yeterlidir içindeki incelikler bazen bir şeyleri değiştirmez.

bazen en başta bellidir de yine ne olur ne olmaz emin olalım diye yoklarsın genelde çok istisnai durumlarda inceliklere bakılır.

yapmaz dediğin olmamalı dediğin olaylarda konduramadığın olaylarda genelde şans tanımak için yapılır aslında bütün şartlar tabloyu doğruluyordur belki bir baskası olsa uğrasmazsın ama özel diye düşündüğün kişilere şans vermek kendini kandırmak adına yapılan bir detay

o zaman niye bu öfke niye kendini üzmek niye huzursuz olmak

ben toyken ya da eskiden diyim üzülünce ya da sinirlenince zora dara düşünce gözlerimi yumardım bizim köyde bir tepe var orayı hayal eder ordan dağlara bakardım derin vadilere ve en uçtaki baraja oranın kokusu gelirdi burnuma her şey geçerdi.