Yüzünü görmeden aşık oluyorsunuz ya yüreğini görmeden?

Karşı tarafı fiziksel olarak görmek önemlidir ama dış görünüş sadece hayranlık yaratabilir. Önce bir insandan hoşlanılır, sonra zamanla âşık olunur ve bu da zamanla sevgiye dönüşür. Bunların hepsi zamanın bize verdiği şanslar. Sevmek için bağlanmak için ya da âşık olmak için o kişinin kalbine dokunmak ruhuna ulaşmak gerekir. O kişinin ne hissettiklerini anlayabilmek için onunla ruhen bir olmak gerekir tıpkı aynı kalpte atan iki ruh gibi... Bir insanı görmeden de konuşmalarına, huylarına, davranışlarına, sesine bağlanabilirsiniz hatta bunlara âşık da olabilirsiniz. Kendime gelecek olursam; evet ben de bunu yaşadım. Sözlerine, konuşmalarına, gülüşüne, beraber çok güzel vakit geçirmemize, bazen küçük bir çocuk gibi ruhunun davranmasına, birlikte üzülüp birlikte sevinmelerimize hatta ara sıra tartışmalarımıza bile kısacası ruhsal anlamda her şeyine bağlandım. Hani insanın ruhunda hep bir eksik vardır ya tamamlanması gereken. İşte tıpkı onun gibi beni tamamlayan şey de bu. Aslında söylenecek o kadar çok şey vardı ki. Bazen en acı veren de söyleyecek o kadar çok güzel şey olmasına rağmen çoğu şeyin insanın içinde kalması...

Her şey gönlünce olsun 🌹

#Ayhan67

Beden ve ruh asla bir bütün değildir, kimi insanlar bedensel yani yüzeysel, kimi insanlar ruhlarıyla yani derinlerde; hisleriyle yaşarlar benim nezdimde. Ayrımını yapmak kolay, sadece sözde derin olan insanlar belli ediyor kendini onları hesaba katmıyorum. Gerçekten ruhlarıyla konuşan insanları ayırt etmek ise; eğer sende onlardansan hissediyorsun. Sanki ruhlarında beyaz bir doğum lekesi taşıyorlar. Bunu sadece o lekeyi taşıyan biri isen görebiliyorsun.

Birini sevmek için gören gözlere de duyan kulaklara da gerek yoktur aslında. Birini, bir şeyi bir olguyu sevmek için hisseden bir yürek, düşünen bir kalp kafiidir. Kalp belki yanılabilir. Ama akıl yanılmaz. Her iki organın da hilafsız biçimde onayladığı insan o kişi için doğru insandır.