Susmak zayıflık mıdır yoksa büyüklük müdür?

İnsanı güzel yapan yüzüdür, yüzü de güzel yapan gözüdür, ama insanı insan yapan ağzından çıkan sözüdür... dolayısıyla yerine göre susacan, gerektiğinde konuşacan. bir hocamızın dediği gibi "dil yarası bıçak yarasından daha vahimdir"

Mevlana'nın şu sözü konuyu çok güzel özetliyor bence, "Edepli edebinden susar, edepsiz ben susturdum zanneder."

Yeri büyüklük yeri gelir zayıflık. Nerede ne zaman konuşacağını veya konuşmayacağını bildikce bunun ayarını bilirsin.

Konuşmak sonucu değiştirmeyecekse veya karşındakini anlamayacaksa gereksizdir, dinlemek insana her zaman daha çok kazandırır veya susmak.

Konuşman gereken yerde susuyorsan zayıflıktır. Büyüklük nerede susacağını nerede konuşacağını bilmektir ;)))

Mermin çok diye şarjörü boşaltman gerekmez. Mermileri saklamak ya da yerinde kullanmak her zaman daha iyidir.

Bunun nerede ve nasıl olduğuna bağlı. Haksızlığa uğrayıp susuyorsa bir kişi zayıflıktır. Ama haklı olup susuyorsa büyüklüğünü gösterir.

Genellikle zayıflık olarak görülür ama bence büyüklük.

Bazen zayıflık bazen de büyüklük duruma göre değişir.

Tabiki büyüklüktür konuşmak sükutsa susmak altındır ve bu korkaklık değildir erdemliliktir.

Yerine göre ikisi de olur.
Yani susulacak zaman var, reaksiyon gösterilecek zaman var.

Bazı insanlar söyleyecek çok şeyi olduğu halde susar çünkü anlayanı yoktur bilir...

Susmak güçlü insan özelliklerindendir. Çünkü susmak karşı tarafı daha da çok çileden çıkarır.