Ben baya bitmişim?

Durumun vehametine değinmek bile istemiyorum. Çözüm çok uzaklarda. Pragmatizmi sildik

Bazen insanlara basit bir düşünce bile kilometrelerce uzakta gelebilir, edebiyat yapmayı geçersek sorun nedir tam olarak? Lisans bilgimi kullanabilirim belki karanlıkta kalan bir tarafını görmene yardımcı olabilir, eğer istersen?

Fazlasıyla hastayım. Aklî melikelerim gökten dil çıkarıyor falan

Çok bir esprisi yok o zaman, dediğin gibi "hastaysan" doktoruna, bu durumda bir psikiyatra danışmanı öneririm. Şizoid kişilik bozukluğu olma ihtimali vardır. Yardım edemediğim için üzüldüm, umarım aradığın tatmine ulaşırsın...

Bipolar, okb ve biraz anksiyete. Belki haberdar olmadığım bozukluklar da vardır. Ve sorun yok. Yani ben bile kendime yardımcı olamazken jakskssj

:) tanısı varsa sorun yok, başlayayım mı?

Başlayalım (?)

İnsanlar nasıl kelimelerle ve davranışlarla kötü olabiliyorsa aynı şekilde iyi de olabilirler. Eğer bu hastalıkların genetik değilse, ki genetikse bile müdahale edilebilir, basit bir şekilde halledebileceğin bir şey.

Temel mantık şu: Birinin seni bir şeye inandırmasını bekleme, o kişinin sen olması lazım. Ayrıca bazı görüş açılarına göre zihinsel hastalıklara bir "misery factor"den ziyade "factors that helps you to chance of being extreordinary" şeklinde bakman gerekiyor, eğer bunu avantajına çevirmek istiyorsan.

Şimdi detrimental olarak gördüğün şu 3 zihinsel bozukluğun sana iç yüzünü açıklayım, içselleştirip içselleştirmemek sana kalmış :)

Şanslı veya ayrıcalıklı hissetmiyorum. Lütfen, açıkla

Öncelikle bunu bir profesyonel tavsiyesi olarak almamanı rica edeceğim, almayacağını da tahmin ediyorum zaten ama ne olur ne olmaz...

Bipolar hayatın "Range"ini görmen için sana sunulmuş muazzam bir bakış açısı aslında, en dibi de en ucu da, yaşamasanda, hissedebilirsin. Bunların kendince avantajları şunlardır: Depresif ataklarda derin, gerçekten derin düşünebilirsin hatta çoğu tutan şarkı insanların dip dönemlerinde yazdığı sözcüklerden oluşmakta (bkz. Astronout in the Ocean) [Genius. com dan hikayesine bakabilirsin]
Manik ataklarda ise sana sunulmuş muazzam bir enerji vardır. Eğer sınırları iyi ayarlarsan pişman olmayacağın anılar biriktirebilirsin. Sınırlar şunlardır: Sosyal normları viole etmediğin sürece, kendine herhangi bir şekilde zarar vermediğin sürece ve kendini ya da başkalarını tehlikeye atmadığın sürece serbestsin, tadını çıkar.
O anlarda karşılaşabileceğin tehlikeler ise: Depresif zamanlarda kendi beynini düşüncelerle öğütmen ve kökleşmiş takıntı oluşumları, manik ataklarda ise ileride pişman olabileceğin şeyler yapabilmek.

O bahsettiğin iki zıt hali aynı anda yaşıyorum sanki. Denedim: Üretmeyi ve bu aptal işin içinden biraz da olsa sıyrılabilmeyi. Ama şu anda hem manik, hem de depresifim. Yaklaşık 9 aydır böyle. Belki etanolün dozunu ayarlayamadığım içindir

Obsesif Kompulsif bozukluk benim de tanılandığım bir şey olduğundan ve bu fırsatı dibine kadar sömürdüğümden bunu gerçekten öz olarak anlatacağım, her bir kelimesi çokça anlamlandırılabilecek bilgelik damlacıklarıyla...

Takıntı, over-achieving (yani aşmış başarının) olmazsa olmazıdır. Bir insan bir şeye takılırsa onu her yönüyle inceler, her yönden bakar ve onu her şekilde görür. TAKILDIĞI ŞEY ONA YAPIŞTIĞI GİBİ O DA TAKILDIĞI ŞEYE YAPIŞIR. Bunun fırsata çevrilmesi şurada yatıyor, köprü oluşturma. Sana o hissi hissettirecek "alternatif" bir uğraş bulman lazım, ve bu uğraşın muhtemelen pragmatik açıdan, en azından hedonik açıdan, sana fayda sağlaması lazım.

Acılı bir süreç, hayatın boyunca taşıyacağın şeylerle gezmek zorundasın ama bunu bodybuilding gibi düşünürsen hissettirdiği şey değişir. Kas taşımak gibi düşün, sadece vücudunda değil zihninde taşıyacağın bir yük. Bu takıntılar seni zihinsel açıdan gerçekten geliştirir, sanki bir bıçağın bileylenmesi gibi düşün. Sivrileştiriyorsun durmadan, ta ki onunla işe yarar bir eti ya da meyveyi kesene kadar.

Yapman gereken: Pragmatik, utilitarianist ya da hedonik bir uğraş bulmak ve buna takılmak, en iyi formuna geldikten sonra başka bir uğraş bulup sırayla kendini istediğin insana inşa etmek.

Yapmaman gereken: Tamamen yıkıcı, hiç bir faydası olmayan şu geçmişte yaptığın ufak yanlışları iplememek. "Şu insana zamanında bunu dedin, aferin, geçti, devam et. Zamanında yanlış anlaşılacak şunu yaptım, Allah affetsin, takmak bana bir şey katmaz" Bu kafada yaşaman, en azından bunu ANLAMAN