Ben kotü bir ablayim. Toparlayabilir miyim detaya gore?

o 15 yasina geldiginde ben 22 yasindaydim. Erkek arkadaslarim oldu, o da duzgun dur duzgunce biriyle evlen vs diye sinirleri bozuldu.. onun da ergenlik donemleri sinirli gecti. Birbirimize girdik. O bana karistikca ben onu dusman belledim.

Sonuç olarak böyle bir abla ve kardeş, anne babadan daha değerli. Değerini bil. Duygusuz davranma. Tekrar sevmeye çalış. Hakkını ver. Başkası olsa böyle olgun olmazdı.

o cok olgun davrandi... benim bosaninca dengem bozuldu, alttan alan o oldu. sanki abla ben degilim.. o kardes degil baba.. dusunki evlenmeyi bile dusunmuyor. cocuk falan istemiyorum yegenim bana yeter diyor. Hala bensiz bir yere gitmek istemiyor. anne bellemis beni

Ne ektiysen onu biçmişsin. Allah daim etsin.

dogru, annem hastanelerde tedavi olurken, ve ölebilir dendi bize malesef. O zaman aglardim, o cocjk alimla derdimki, babam evlenir kesin, ama ben kardesjmi kimseye ezdirmem uvey anneye falan, ilerde buyusem bile evlenmeyecegim, kardesimi evlendirene kadar asla evlenip onu uvey anne eline birakmayacavim derdi icimden.. ama o da cok fazla hayirli cikti masallah. Allah ne hayirli muradi versa versin, Allah razi olsun ondan.

bir de oyle icten dua ederdimki gozlerim yasarana kadar , kardesim hep yanimda olsun diye... bosanip onun yanina gelecegimi bilseydim, o da mutlu olsun yuvasinda ben de mutlu olayim diye dua ederdim

bir gun babam annemin yanina goturdu onu , biz ilcedeydik, orda misafirhanede kaldilar, o gun aklim gitti, uyuyamadim sabaha kadar, delirdim resmen, yaptigi reskmleri optugumu, giyeceklerini kokladigimi hatirliyorum. oyle cok endiselenmistim bakamaz babam diye.