Hayatta en çok neyden sıkıldınız?

Bu hayatta en çok insanlardan sıkıldım değişen insanlardan kültürden merhametsizlikten değişen dünyadan sıkıldım insanlık o kadar değişti ki eskiden büyük küçük demeden birbirine saygi duyan insanlar vardı beklentisiz sevgi duyanlar yardım eden insanlar vardı kolu komşu akraba ziyaretleri vardı samimiyetler gerçekti komşu komşunun külüne muhtaçtı şimdi aynı evde olanlar bile birbirinden bir günaydın esirgeyebiliyor şimdikiler karşı dairede kimin oturduğunu bilmiyor kadın sokakta dayak yiyor insanlar gidip elinden tutup kollamak yerine due kardeşim yapma demek yerine polisi aramak yerine görmemezlikten gelip oradan uzaklaşıyor ölümlere sessiz kalıyor sırf ayy bana dokunmayan yılan bin yaşasın diye.. bencilleşen sadece kendini düşünen insanlardan insanlığı olmayan insanlardan sıkıldım...

Çıkar ilişkileri ve menfaat üzerine kurulu her şey…
İnsanlardan çok sıkıldım, benim hayatla hiç bir derdim yok. Yaşamayı seviyorum, hayatımı seviyorum fakat insanlar el attığı her şeyi mahvedebildiği gibi, aynı şeyi insan hayatları üstünde de yapıyorlar. Bu yüzden hep diyorum, çevre çok önemli. Seni yükseltende, dibe sürükleyende onlar. En değer verdiklerinden aldığın darbedeler yüzünden kimseye tam anlamıyla güvenmesen de yine de güzel hissediyorsan gerisi çokta önemli değil.
Bu ruh hali insanın ya kafasını meşgul eden bir şeyin olmamasından kaynaklı ya da kafasını meşgul eden şeyin, artık hayatını sürekli meşgul etmesi sebebiyle oluşuyor. Dönem dönem hepimizin yaşadığı fakat kiminin atlatması en fazla bir günü alırken, kiminin bir ay sürebiliyor. Mutlu ettiren, güzel hissettiren ufak tefek ne varsa peşinden gitmek, tutunmak lazım. İnsanları daha az önemseyip, kendinden başka kimseye o kadar da değer biçmemen lazım…