Kendime yenemiyorum!!! , Neden?

Nasıl olmayayım Doğuştan bir gözüm şaşı yüzde 20 görüyor , bir kulağım işitme engelli zamanında liseyi geçemedim okulu bıraktım. evime kapandım 9 senedir odamdan çıkmıyorum obez oldum dışardaki gençler gibi hiç ortam gormedim eğlence nedir bilmedim arkadaş sevgili tanımadım , bilgisayar bağımlısı oldum evden çıkamiyorum hiç gezmeye aklimı kullanamıyorum. dişlerım zamanla cürüdü saç derim yaralı boyum kısa vücut çatlaklarım var engelli kimliği damgam maaşım. var bütün gün yillardır evdeyim sadece bilgisayar oynuyorum yemek yiyorum dışarı çıkamıyorum gezemiyorum zir geliyor kendimi birey gibi sorumluluk alacak adam gibi hissedemiyorum Ezik gibiyim...

Bazıları eziksin diyor güluyor ama burda ki kitleler , böyle düşünmekten vazgeçiyorum sonra evden başka gidecek yerim yok yine bu döngüye giriyorum , bu rahatsızliklar sonradan oldu zaman içinde kendime bakmadım eve kapandım sadece lise sorunu vardı en başta eve kapatma buydu , Hayata yaşamak için yetersiz hissettim kendimi , hayatta olsam ne olacak şişmanım kilo yüzünden yer sallanması , kabuslar yaşiyorum dengemi kaybediyorum çok kilo aldım her gün kilo üstüne kilo alıyorum... Ortamsız olur mu hayata karışmak lazım yeni insanlar tanımak lazım , eğlence olacak ki sıkıl miyim , hayatta sadece bilgisayar oynamak dışinda da zaman geçirici şeyler olduğunu bileyim , neden sende hemen arkadaşi değersiz vefasız yaptın kötu olacak değil ya sende yaşamışsın belli ki kotü bir olay yaşamış bıkmışsın ama bana bırak engel olma sonu kötüde olsa olmasada en azından deniyeyim içimde kalmasın , Bende sıkıldım zaten gençliğim gitti 16-25 yaş arası...

Evet bağımlıliklarımdan kötü alışkanlıklarımdan vazgecmem lazım ama sığınabildiğim tek liman bu bundan başka bir şey yapamazsın der gibi hayat , bende yaşamak istiyorum tabi herkes gibi kendimi özel hissetmek , umut var ama akıl ve para yok!!! Neden bu kadar arkadaşa ön yargılısın hep kötü olacak değil ya? Antalyada yaşiyorum buraya gelen turistler benden daha çok gezdi burayı kendi memleketimi , İstanbul merak ediyorum ama tek başıma çocuk kafamla ozgür birey gibi hissetmediğim için gidemiyorum mesela , dış görünüşüm olsa da insanlardan kaçmasam alışverişi kendim başarabilsem , işte bunları yapacak özgüven akıl lazım bense kendimi. çocuk hissediyorum

Sana bir şey denedim herşeyi iyi olmam için söylüyorsun , başka kurtuluşum yokmuş gibi hisettim o yüzden bilgisayarın rahat yaşamın bağımlısı oldum.. kilo verdim diyelim ya yine alırsam diye korkuyorum ev ortamında dısarda beni oyalacak kilo almamı engelleyecek hani bir şey de yok 25 yaşindayım ama gençliğime üzülüyorum hiç bir şey kendim için yapamadım diye sosyal hayattan uzak kaldım diye , ama en az 15 sorun hangi biriyle mücadele edeceğimi şaşırdım , gençliğimi geri getiremem ama gelecek için bir şeyler yapabilirim zaten bu ortamda günah çukuruna düştüm Allah affeder mi? .. haklısın boyle ömür tüketmemeli BEN DÜZELMEK İSTİYORUM TÖVBE ETMEK İSTİYORUM FAKAT CESARET ETMEYE KORKUYORUM... İstediğim şu an bir hayat yok ama hayallerim yaşama amacım yok ama Hayati anlamak bende diğer insanlar gibi mutlu olmak istiyorum... öleceğim kilo yuzünden bunun. pahasına bile bırakmadım ya bilgisayarı tek zaman geçiricim

Keşke görüşsek antalya da akıl versen sende yanlış anlama , benim bir akrabam var aslında ilkokul beraber okuduk fitnessa gidiyor instagramdan ona yazabilir fikir alabilirim gittiği spor salonuna gidebilirim ama aşı olmadim ve diyet göze alamadım yazdiğim yardım. mesajlarını o görmeden sildim malesef.. sen yine okumuşsun kendini kurtarmişsın ne yaşasan da hayata tutunmasını bilmişsin bu iyi bir şey ben senin kadar güçlü değilim erkek. olsamda ne yapayım okuyamayıca herşey bitti dedim hayatı saldım eksik gördüm kendimi vay be 23 yaşindasın ve üniversite ben ise 25 yaşindayım üniversitenin kapasına bile gelmedim değmedim benden küçuklerin benden büyük işler başarması bana garip tuhaf geliyor ben ise hala 2012 yılında 16 yaşinda lise 1 deki o halimleyim benden adam olur mu?

Oyun bile değil oynadığım günah çukuru.. sapkınlik bilgisayar rahat yaşamda var tabi tek başarılı kendimi burda gördüm o yüzden ama iyi bir çözüm değilmiş kilodan öleceğim midem obez oldu.. zayıf olsam karamsar düşunmem çünkü üstümdeki yük gidecek ama işte yediklerime dikkat edebilmek için beni dışarda bağlayacak bir şey olmalı.. evet bu hayat benim sende yardım ediyorsun sevap kazanıyorsun , yok ısrar etsen bir şey demem aksine bu konuları konuşmak beni açıyor beni istesende meşgul edemezsin çünkü hayatım yok kafam bundan fazla kurcalanmaz zaten...

Adam olacağıma birde ben inansam , bilgisayarı ve konforu bırakabilsem , en az 15 sorun ve bu kafayla herşeye yabanci hisseden bu kafayla , yol çizmem için akrabamdan yardım almam şart , aşı bile olmadım kendimi özel hissetmediğim için ama olucam galiba virüsden korkuyorum ve fitness düşünüyorum artık.. ölüm korkusu burnumda hissetmekden bıktım... benim aklım ermiyor öyle şeylere abim alır keşke hiç kimseye muhtaç hissetmeyeceğim o gunler gelse , bende ne olursa olsun derleşen fikir veren insanları severim , belki gezmek için bi gün düşer belki ama beni tanimıyorsun yine de , samimi olduğun belli yine de güvenmemelisin ülkenine hali ortada.. ama yine de hatrin yardımın için sohbet edilebilirdi belki ama inşallah o gün olursa ben kendimi kurtarmiş olurum..

Bende 9 yıldır kola içiyorum her gün 1.5 litre bağımlısı oldum kolakoliğim ve her gün hazır gıda et yemekleri 9 senedir böyle ya kalp krizi geçirmedim allahdan daha yasayacak şeyim varmış ama kilo yüzünden kabus görüyorum yer sallanıyor yatakdan zıplıyorum dengemi kaybediyorum başım düşüyor.. midem sulu yemek sevmiyor doymuyor çorba içsem daha çok acıkıyorum , işte beni hayata bağlayacak bir hayal amaç olsa da yediklerime dikkat etsem dediğin gibi yapsam.. ekmek yemezsem doymam hiç zayıf olmadım dayanamam ekmeksiz.. ben ev yemekleri yiyemiyorum. midem almıyor ama denerim değişirsem.. bende feast food yiyorum evde daha çok alıyorum benim kilo almamam için evde olmamam lazım onu anladım.. fitness için aşı ve diyet lazım her eve odama girdiğimde yemeklere saldırıyorum abur cubur hazır gıdaya çok zor ama denemek lazım.. yağlarım var hele şu kabus gösteren koca göbeğimden kurtulsam.. yağlarım kasa dönüsür belki de boyum hiç uzamayacak ve kısa boy mutlu değilim daha başlamadan kendimi kötü hissedecek bir sebep buldum bak..

Ekmeksiz diyet denedim imkansız gibi bir şey ama 5 sene önce askerliğimi iptal ettirdikden sonra 0 dan başlıcam tertemiz bir sayfa açicam diye spor salonuna gitmiştim 2 ay o zaman ekmek hiç yemiyordum kola bile içmiyordum biraz inanmiştim kendime ama 5 sene sonra yine burdayım ekmeksiz zor.. evde her zamam beyaz ekmek oluyor ama belediye ekmeği , bende beyaz ekmek yağlıyorum sabahları deri peyniri zeytin ve 6 küp şekerli çay ustune de salatalik ve su.. bende saat 15.00 kadar bir şey yemiyorum 15.00 de mutlaka etli ekmek arası bir şey et mutlaka olacak 1.5 litre kola üstüne kavun karpuz ve profiterol ve dondurma ondan sonra sadece su ve yatıyorum her gün böyle.. yarın yine aldırcam mesela hazır gıda kokoreç düşunüyorum bu ortam böyle işe bazen 5 tane hazır gıda stokladiğim olur buzdolabına sucuk tavuk döner , köfte filan valla bıkmıyorum midem sadece onlari yerse iyi hissediyor yoksa midem kazinıyor gurulduyor.. benim boyumda 1.68 ve 96.5 kiloyum ama bana batıyor kısa boy karizma katmıyor uzun erkekleri gorünce yerin dibine giriyorum eksik hissediyorum.. belki sporla uzar benim bir kuzenim var boyu 2 metre 3 cm çocuk zengin yapamadığım herşeye o sahip parayla boy uzattı ya , ama ben kısa yapamıyorum işte belki hiç olmayacak kız meselesi için düşünüyorum kisa boy erkek dikkat cekmiyor uzun boy hava katar iyi hissettiri biraz hani.. valla kolasız bir gün geçiremiyorum kola şisesi bitiyorum su değil su çok içemiyorum sekerli olmadığından , olur olumsuz düşinmiyim 🙂

Ya kusura bakma seni kırmak için olumsuz yazmadım benim psikoloji bozuk kötü düşunmekden zevk alıyorum kendimi ezmekden biraz , ya tek sorunumuz boy sanki değil mi 😁 bende duydum o lafı sonra erkekler için uzun gösteren gizli topuklu ayakkabılar varmış. Sporla belki uzayabilir , benim gibi kimse salmamıştır ama hayatı bak top oynuyor ben astım hastasiyım futbol düşunemezdim tıkanıyorum , yani sanki herseyimiz tamammış gibi ufak şeyleride sorun ediyoruz 😀 hm m demek zayıflık olunca pek belli olmuyor ama ben yinede 10 cm uzun görmek isterdim kendimi 1.78 boy abim gibi benim için yeterliydi sanki..

Aşi ve fitness düşünüyorumda cesaret edemiyorum evden ayrılmaya hiç çıkmadık ki , bilgisayarda başkalarinin hayatını izliyorum her dakika eğer bakmazsam takip etmezsem her an sosyal hayattan kopmuş gibiyim bilgisayarı bıraksam olacakta kurtulamadım , Mumkünse evde hiç olmiyim 😆 yemekler daha ön planda evde kac kez denedim

Yürüyüş olmayabilir Ayak bileklerim yanıyor yıllardır hiç yürümediğim için , valla keşke 1 günlüğüne yerlerimizi degişsek ne hissetimi asıl o zaman anlayacaksın 😀

Ne iyi gelecek zayıflayarak yürünerek acıya acıya açılcak sonra normalleşecek bilekler ☺

Ya işte 5 sene önce ki gibi olur yürüyüs olmazda koşu bandı olur sonra ağırlık aletler olur , Sorun değil bileklerim aşı olup fitnesse gittin mi hocadan beslenme listesi aldın mı tamamdır akrabamdan da nasıl hayat kazanılır onu konuşuyorum Ama şimdiki en büyük sorun bilgisayarı birakamamak 1 saat bile en büyük sorun beni daha da kötü yapıyor ama işte vazgeçemiyorum az oynasamda aynı milletin hayatlarını takip etmekden kendimi görmüyorum hemde 9 yıldır

Spora başlayip yine ötesini kuramayıp eve dönmeyede korkmuyor değilim her işim benim şey , bilmiyorum ki yeter mi bilgisayar olmayınca yanda az oynayınca zaman geçmiyor sanki , keşke teknolojinin bu kadar oyuncağı olmasam eğer 24 saat günün 2 saatini oynasam kalan 22 saat ile neyle zaman geçircem zama geçmesiz ki diyerekden yine sarmasam iyidir a-sosyalliğe

Bilmiyorum ki hiç almadımda oynamadım da , benim galiba tek sorunum önceliğim. başkalarının hayatını izlemek., kendi hayatın yokmuş gibi

Kusura bakma ya 😏 motive edemiyorum bir türlü kendimi , kendi hayatım yok ama ne lise ne üniv engelli kimliği fiziksel kusurlar dış görünü ve ev hapsi hayatı.. işte nedir o ruhuma iyi gelen şeyler bir anlayabilsem neyle mutlu olacağına dair bilmeyen biri var ya karşında.. hayalsiz amaçsız beklentisiz yaşıyorum ne için yaşadığımı bile bilmiyorum... uzun uzun sorguluyorum bunu kendime

Benim yaşadığım daha ağır bir yaşantı da o yüzden , fena alıştım alışkanlıklara o akrabama da hel yazdım görmeden sildim mesajları sanki beni rahatlıkdan kopracak gibi sacma sapan duygu geliyor.. Ama merak etme düzelicez mutlaka umarım daha geç kötü bir şey olmadan

Çünkü tam olarak bilgisayar konfor alani ve feast food yiyecekleri bırakmayı göze alamamıştım o yüzden valla şu an kilo yüzünden elimi kolumu oynattığımı dair hissedemiyorum ölceğim ya kilo yüzünden bir anda dengemi kaybediyorum buna rağmen hala zayıf olmayı değişmez mi insan ölüm korkusu yaşamamak için resmen miskinim ya , tembelliğimden bir şey yapmıyorum şimdi yazabilirim ama sabah uyandığımda eminim silerim yardım mesajını

Ona bile kalmaz kalp yağlandı kalp krizi riski taşıyorum kalpden gidebilirim ya da beyin kanamasından 2 kez riski geçirdim her yer sallandı ben hariç deprem gibiydi sabahları gördüğüm korkutucu kabusları anlatmıyorum bile şimdi yazıcam akrabaya umarım görür ve inşallah sabah uyandığimda bilgisayarın karşsına geçtiğimde attığım. mesaj için endişe duymam

Ne yasadığımı bilemesin 2012 yılından beri odamdan çıkmıyorum eee sağlıksız ne varsa yedim kilo üstune kilo bir de kapalı alan genç olsamda dayanılmaz bir hal aldı yaşıyor muyum yaşamıyor muyum onun bile hissedemiyorum farklı bir boyuttayım sanki ölmüşümde başka bir dünyada gibiyim kilo ve kapanma artık ölüm şeysine bile inanmıyor zaten ölmüşümde başka dünyadayım gibi..

Yani artık düzelsemde bunun psikolojik kalıntıları olacak , kendimi sonsuzluk aleminde hissedicem yani hiç bitmeyecek gibi yaşamak belki kilo yapıyor böyle karamsar düşünüyorum bilmiyorum ama illa ki 9 sene beynini doldurdun ruhlar alemindesin sanki , Ya sırf liseyi geçemedim tembellik ettim bıraktım sırf bir kaç fiziksel kusurum var diye oldu ya bütün bunlar sonra olmayan aklımda gitti hayatı anlayamadim bu haldeyiz

Şimdi akrabaya yazıcam umarim görür ve silmem

Sabah uyanıyorum içimdeki ses : yapma sakın yapma rahatlığîn bozulcak kimsenin hayatını izleyemeyeceksin merak edeceksin yapma sakın yapma koladan nasıl vazgeçeceksin yapma sen rahatlığin adamısın en az 15 kusur var üstüne sen buna mahkumsun

Utanıyorum demeye de ama mecburuz hiç bir insan kendini benim. gibi aciz hissetmezdi

Yazdım akrabaya şimdi umarım silmem

Mesajı sildim malesef ama şimdi korona 1. ci aşı vurdurmaya gidiyorum abimden rica ettim randevu aldı bir de psikologdan düşünüyorum

Yani eğer yapmasam istemesem bunları hep içimde bir eksiklik kalacak...

Şimdilik yine aynı akrabaya söyleyemedim story atıyor kasını çekiyor , hala söylemedim 9 eylülde de randevum var

Istesemde 2 kere neden olmadı peki?