Düştüğün zaman elinizden tutan biri var mı?

Bu kişi kendimde dahil olmak üzere bir çok kişiye el uzatan ben oldum, güçlü ve pozitif bi yapıya sahibim zorlukları kolayca aşabileceğime inanıyorum, bana göre sevginin mukaddes bir gücü var empati yapıp olayları karşı taraf gözü ile görebiliyorum, insanlara bi derdimi anlattığımda hep benden dertli çıktılar ve klişe sözler söylediler, buna mı takıldın, bunamı canını sıktın vs kolay kolay takılan ve ya canı sıkılan biri değilim, ancak insanlar üzerinde etkimin olduğunu hissediyorum, bu yüzden kimseden yardım almadan düşersem kalkarım bu bir uzun kahvaltı ve ya güzel bir rakı masasına bakar, diğerlerine istinasız yardımcı olurum ancak işin üzücü tarafı yardım ettiğin kişinin toparladıktan sonra seni pek takmaması yani

Hep derler ya; “İnsan düşmeye görsün!” Gerçekten de öyledir. Ayakta iken, başkasına faydanız varken; faydaya karşı fayda vardır. Siz birine fayda sağlamazsanız, size fayda sağlayanı bulmak da zordur. Nice güçlükler yaşadım, nice zorluklar atlattım. Yanımda sadece ailem vardı. Aslında aile de her ne kadar hayatın vazgeçilmez bir değeri olsa da, bir süre sonra insan anlıyor; “Düşersen, kendin ayağa kalkmalısın.” Genel olarak böyle olduğunu düşünüyorum.

Tabii insanlar içerisinde çok istisnai durumlar da olabiliyor. Örneğin sadece birkaç defa selam verdiğin biri var. Bir gün düşüyorsun ve ilk koşan, o oluyor.

Hayatta karşılaştığınız zorlukların üstesinden kolayca gelebilmeniz dileğiyle...

En yakınındaki ailenden başkası hayaldir