Aşağıda fatografta yazandan anladığınız nedir? Sizce doğru mudur? Değilse neden değildir?

şu an da yaşadığımız dönem, buna uyum sağlama ve yeni nesile öğretilenler.
Yeni Dönemim adı BENCİLLİK, UKÂLALIK, ALTTA KALANIN CANI ÇIKSIN, NE HALİN VARSA GÖR.

Yapmak zorunda oldukları için değil. Uyum sağlama, Onlara benzemek ve diğerlerinden farklı olmak için.

Peki herkes yapıyor diye sende yapmak zorunda mısın? Ona uymak zorunda mısın? Toplumun geneli bir şeyi yapıyor diye doğru olduğu anlamına gelir mi? Gelmez amma kişi herkes böyle yapıyor maskesinin altına saklanıp onlar gibi yapıyor. Yani onlar gibi oluyor, uyum sağlıyor.

Eskiden sokakta elimizde ekmek ya da bir meyve yiyemezdik. Karşınızda ki kişinin canı çeker diye. Alım gücü yok diye. Şimdi ki dönemde en çok yapılan hatalardan biri de çocuk yetirmede uygulanan dil.

"çocuğum akıllı ol, sen de vur, ağzının payını ver, uyanık ol, aptal olma" Bunu her ebeveyn için demiyorum ama genel itibariyle yetiştirme tarzı bu. Çocuğa efendi ol, ahlaklı ol, güzel konuş, özür dile, küs olma demek yerine çocuklar o yaşta bir yarışa giriyor. Ve bunu da savunuyorlar. Hayatı öğreniyorlar.

Bazı ebeveynler için demiyorum ama artık durum bu. Hani bazen bir çocuk görürsünüz ne kadar akıllı zeki uyanık, cin gibi dersiniz. Biz eskiden ARSIZ derdik. Artık utanmayı dahi bilmiyorlar. Hata yaptıklarında, uyarıldıklarında da SANANE diyorlar.

Ben her zaman şu fikrimin arkasındayım. Bir Anne eğitimli, kültürlü, bilgili ve donanımlı olacak. Hiç bir emek boşa değildir. O yüzden çocuğun ilk mürşidi Anne'sidir. Anne de ne cevher var ise çocuğa dirahşân gibi yansıyacaktır. Anne o lemâları çocuğun yüzünde görecektir.

Bir Anne vardır Âlim yetiştirir, bir Anne vardır Zâlim yetiştirir.

Bunu Anneleri kötülemek için demiyorum. Durumun önemini arz ediyorum. Çocuk Okul döneminin belli süresine kadar Anne ahlakını, terbiyesini alacaktır. Bu çok önemlidir.

Şimdi fotoğrafa bakınca ne demek istediğimi anlayın lütfen. Kişilik çocukluktan başlar. Çocuk Anneden daha çok Merhamet duygularını alır. Babadan ise Adaletli, güçlü olmayı, dirayetli olmayı, hayatı öğrenir. Baba' dan vakarlu olmayı, mütevazi olmayı öğrenir.

Maalesef günümüz arık böyle. Herkes böyle olmak zorunda değil.

Karşımızdaki insanı düzelteceğimize ilk önce kendimizi ve hatalarımızı düzelterek başlamalıyız.