Bir insanın en çaresiz olduğu an nedir?

Es-selamu aleyküm. Uzun süredir davetlere icabet edemiyorum. Bir şeyler yazmak istedim. Dilerseniz birlikte okuyalım İnsaAllah.

İman edenler için ümitsizlik ve çaresizlik kabul edilebilir bir şey değildir. Zira Allah'ın takdirine rıza gösterenler ve mutlak hakimiyetin Allah'ın elinde olduğunu bilenler gelecekten şek ve şüphe haline düşmezler.

Bilirsiniz, mümin için her hal hayırdır. Bu müminin en belirgin özelliğidir. Başına kötü bir şey gelse, sabreder bu onun hakkında hayır olur. Başına iyi bir şey gelse şükreder bu yine onun hakkında hayırdır. Müminin hali ne güzeldir. Verenin de alanın da Allah olduğunu bilir ve elhamdülillah der.

İmam-ı Azam'ın şu meşhur hadisesini dinlemek istersiniz:
Büyük fıkıh (hukuk) bilgini, Hanefi Mezhebi’nin kurucusu İmam-ı Azam Ebû Hanîfe’nin ilmi faaliyetleri yanında ticaretle de meşgul zengin bir zat olduğu bilinir.

Bu büyük insan, gündüz öğleye kadar mescitte talebelerine ders verir, öğleden sonra da ticarî işleri ile uğraşırdı. Bir gün ders verdiği sırada bir adam mescidin kapısından seslendi:
“Ya imam, gemin battı!…” (İmamın ticarî mal taşıyan gemileri mevcut)
İmam-ı Azam bir anlık tereddütten sonra
“Elhamdülillah!” dedi.
Bir müddet sonra aynı adam yeniden gelip haber verdi:
“Ya imam, bir yanlışlık oldu batan gemi senin değilmiş.”
İmam bu yeni habere de:
“Elhamdülillah!” diyerek mukabele etti.
Haber getiren kişi hayrete düştü:
“Ya imam, gemin battı diye haber getirdik ‘Elhamdülillah’ dedin. Batan geminin seninki olmadığını söyledim yine ‘Elhamdülillah’ dedin. Bu nasıl hamd etme böyle?”
İmam-ı Azam izah etti:
“Sen gemin battı diye haber getirdiğinde iç âlemimi, kalbimi şöyle bir yokladım. Dünya malının yok olmasından, elden çıkmasından dolayı en küçük bir üzüntü yoktu. Bu sebeple Allah’a hamd ettim. Batan geminin benimki olmadığı haberini getirdiğinde de aynı şeyi yaptım. Dünya malına kavuşmaktan dolayı kalbimde bir sevinç yoktu. Dünya malına karşı bu ilgisizliği bağışladığı için de Allah’a şükrettim.”

Allah kimseye kaldıramayacağı yükü asla yüklemez. Herkesin imtihanı da kabiliyeti ve yaşamı ile ilgilidir. Bunlar karşısında sabreden ve şükredenlerin mükafatı da başka başka olacaktır. Ancak bazen bizler gaflet anında Allah'ın rahmetinden uzaklaşmış bir halde, nefsimize de kulak vererek sabırsızlık gösteriyor ve kendimizi hırpalar bir şekilde üzülüyor ve ümitsizliğe düşüyoruz. Oysa şer gibi görünen olayların iç yüzüne bakarsak belki de nice hikmetler vardır da biz bilmiyoruz.

Yaptığımız hatalara gelince: bir kısım amellerimiz dolayısı ile gördüğümüz bela ve musibetler günahların keffareti ve Yüce Rabbin bizi uyarması sebebiyle olabilir. Bu yüzden imtihanın gereğini yapmalıyız. Öncelikle yaşadıklarımızın sebebini anlamalı, sonra da o sebepleri ortadan kaldıracak gayretlere girişmeliyiz. Günahın keffareti, acı, hastalık, eziyet, dert ve keder olabilir. Bunlar zaten siz istemeden de başınıza gelebilir. Oysa bunun yanında iyilik yapmak vardır ki her kötülüğün ardından bir iyilik yapılması mümine yaraşır bir harekettir. İyilikler kötülükleri siler süpürür.

Kişi duasının kabul olmasını isterse Rabbine tüm kalbiyle yönelsin ve Allah'ın kullarına yardımda bulunsun. En güzel hal ise kendi için istediğini, kardeşi için de istemesidir ki en makbul dua başkasına yapılandır.

Son olarak beğendiğim bir sözü aktarmak istiyorum;
Elhamdulillah her hale her kula nasip olmaz ki "SECDE" (Meva Hanımlar / Twitter)

Öyleyse biz de ihtiyacımızı, derdimizi ve kederimizi yalnızca Allah'a anlatırız. Abdest almak, namaz kılmak ve secdede dualar etmek özgürlüğün ve huzurun nişanesidir.
Durmayın haydi, siz de yüzünüzü en güzele çevirin..

#Selâmetle 🙂