Bu fotoğraflar sizce ne anlatıyor?

Zamanın birinde bir gün kurbağaların yarışı varmış. Hedef; çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını seyretmek için toplanmış ve yarış başlamış.
Gerçekten seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyulabiliyormuş:
"Zavallılar! hiçbir zaman başaramayacaklar!''
Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. İçlerinden sadece bir tanesi inatla ve yılmadan kuleye tırmanmaya çalışıyormuş. Seyirciler bağırmaya devam ediyorlarmış:
"Zavallılar! hiçbir zaman başaramayacaklar!"
Sonunda bir tanesi hariç, hepsinin ümitleri kırılmış ve bırakmışlar. Ama kalan son kurbağa büyük bir gayret ile mücadele ederek kulenin tepesine çıkmayı başarmış. Diğerleri hayret içerisinde bu işi nasıl başardığını öğrenmek istemişler. Bir kurbağa ona yaklaşmış ve sormuş;
"Bu işi nasıl başardın?" diye.
Kurbağa cevap vermemiş.. Bir daha sormuşlar.. Yine cevap vermemiş.. O anda farkına varmışlar ki; kuleye çıkan kurbağa sağırmış!
Siz de hayallerinizi gerçekleştiremeyeceğinizi söyleyen söz ve kişilere karşı hep sağır kalın.
Olumsuz düşünen insanları duymayın!..

İlk resimde herkes sadece tek bir kişiden bir beklenti içine girdiğini resmetmiş ressam.

İkinci resim ise; herkes aynı düşünce yapısıyla sessiz kalırken, ortada ki insan sesini çıkartarak ben buradayım diyor. O kişi sesini çıkartarak diğer insanlardan farklı düşünüyor.

Hatta ressam bu kişiyi resmin merkezine alarak ve bu kişiyi diğer insanlardan daha büyük çizerek bu kişiyi ön plana çıkartmak istemiş.

Uzun lafın kısası tek bir kişiden beklenti içinde olmamamız ve herkes gibi kaderimize mahkum olup sessiz kalmamamız gerekli.