Sizce yalnızlık iyi mi kötü mü?

Ben hem senin söylediğin gibi yalnızım yani hem toplum içinde insanların içinde yalnızım hem de evde yalnızım yani her yönden yalnızım hiç arkadaşım çevrem yok 1 tane bile arkadaşım yok hiç sevgilim olmadı işsizim bekarım asosyalim ergenliğim gençliğim hep yalnız geçti zaten çocukluğumdan belli dışlanan biriyim 32 yaşındayım hâlâ yalnızım toplumda yerim yok

özür dilerim yoruma yorum yapmak haddime değil yalnız arkadaş bu durumu alışkanlık haline getirdi yani bir çabası yok hayatı bu şekilde rutine aldı belki bundan şikayetçi de değil ama alışkanlık olmuş buraya da yazıyor her defasın da aynı şeyler aslında bir kere çıksa anlıyacak her şeyide yapmıyor çünkü isteği yok bundan

Beni kimse anlamıyor bu hayatta ben çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim kişilik yapım böyle maalesef istesemde hiç düzelemedim değişemedim hep kapanık kaldım gençliğimi istemeyerek eve kapalı yaşadım

İnsanların içine giremiyorum yapamıyorum yani insanlardan çekiniyorum utanıyorum

peki ne yapmayı düşünüyorsun bu durumu düzeltmek için ya da nasıl bir çabada bulundun kardeşim insnalar kazalar yapıyor yaralanıyor omiriliklerinden dolayı felç kalıp milyonda bir ihtimal için yıllarca fizik tedavi görüyorlar kolsuz bacaksız gözleri görmeyen ya da uzuvlarını yitirmiş nice kişiler var bir çoğuda bir mücadele içinde sana kızmıyorum yanlış anlama ama aşılmayacak bir konu değil diye düşünüyorum sen bunu alışkanlık yaptın şartlandın seni ki, mse yemez merak etme bak tekrar diyorum boş ver insan içini gel seni kızılcahamama çamlıdereye nallıhana beypazarına mesire yerlerine dağlara ovalara insanların olmadığı yerlere götüreyim. alışırsın inan bana

Sağ ol da ben ailemle bile hiçbir yere gitmedim gitmiyorum yani hep evde duruyorum ne kendim ne de ailemle başkasıyla bir yerlere gitmiyorum ayrıca beni başkalarıyla kıyaslama tamam benim durumum sana herkese saçma basit anlamsız gelebilir ama bu farklı bir durum tamam hasta değilim ya da kötü bir şey yaşamadım ama her insan dışa dönük girişken sosyal özgüvenli değil maalesef çoğu insan girişken sosyal konuşkan özgüvenli ama ben çocukluğumdan belli böyleyim istesemde hiç açılamadım sonuçta okula askere gittim ama yine yalnız kaldım açılamadım kişilik yapımdan kaynaklı ve değişmez bu benim kişiliğim içe dönük sessiz çekingen bir insanım sosyal olamıyorum dışarıya çıkamıyorum 10 15 20 sene öncede aynıydım hâlâ aynıyım

tamam kardeşim görüşürüz yine

Yapamadım yapamıyorum da

Bu yaşıma kadar yapamadım zaten hayatı kaçırdım hayata geç kaldım bu yaştan sonra da böyle yaşarsam ne farkeder zaten kaybetmişim

Dışarı çıkamıyorum korkuyorum çekiniyorum utanıyorum özgüvenim yok ömrüm eve kapalı geçti senelerdir hiç evden dışarı çıkmıyorum

Çocukluğumdan belli böyleyim yani senelerdir farkındayım zaten ama istesemde düzelemedim olmuyor daha da kapandım zaten zamanla