Basit bir şey değil bu?

Yapamıyorum işte bi kaç yılda böyle oldum işsizlik aşk hayatında başarısızlık kardeşlerim bile sırt çevirdi bana başının çaresine bak dercesine iş bile bulamıyorum üni mezunuyum tek ben değilim biliyorum ama çıkış yolu aradıkça daha dibe batıyorum polislik mülakatım var keşke alsalar da bi sebebim olsa 7 kere girdim

Evet belki de ama elimi neye atsam kurudu cok mücadele ediyorum ama yok anlatsam aslında hakketten zormus hayatın dersin ama Bi amacım kalmadı sanki insanların mutluluğunu izlemeye geldim

Yani beş senede böyle oldum mesela atıyorum bir şansızlık söz konusu ben de sınava girerim 80 puanla iki puan verse atanacak bütün soruları bilirim mülakat sistemi kalktı öğretmen atanamadık komsumum kızı 60la atandı o sene kalkmadı polis olayım dedim bütün arkadaslarım oldu torpille ben kaldım bu son hakkım gene almazlar aşk hayatım desen birini sevdim cıktı bıraktı onu atlatalı bir bucuk sene oldu baskası girdi kanıma 7 ay sonra sözünden döndü onun acsı var su an özetle ailemde kardeşlerim bile senle upraşamayacaz bak başının çaresine dediler hiçbiri ile konusmuyorum sınav sonucu beklerken iş buldum etüt merkezi çok beğeniler başta sonra yol verdiler sonucum da olumsuz oldu babamla hep sorunlarım oluyor anlasamayız annem biraz anlayışlı işte genel olarak sorunlu bir ailede büyüttüm en küçük olarak herkesin olayı bana yansıdı aslında daha çok sey var ama özetle bu şekil

Bilmem başkasını yerime aldılar tecrübesizim diye büyük ihtimal önceliğimiz ekonomik özgürlük sonra aşk

Bilmiyorum cidden insanlar yaptı beni böyle ben cıvıl cıvıl bir insandım inan kardeşlerim bile sırt çevirdi bana bi annem var canım diyeceğim babamla anlasamam pek mesleğim var atamam olmadı olacaktı sistem kalktı polis olayım dedim mülakat torpil birini sevdim darbe ikinciyi sevdim darbe üzerine darbe artık dayanamıyorum