Artık bıktım bu evden bu aileden bu arkadaştan olmayan meziyetlerimden. Çok sıkıldım. Artık bir şeyler yapmak istiyorum. Ama ne yapmalıyım?

Ailemde en iyi ablam sonra babam sonra annem gelir benim için. Eskiden bu sıralamayı hiç yapmazdım zamanla bu hali aldı. Ama artık bunun bir önemi kalmadı. Babamla 1 haftadır konuşmuyorum annem de iyidirde onunla hep arada bir mesafe vardır çözemediğim hep böyledir. Ablam tek dostum sırdaşımdır eh işte tabiki. Ama onunda suyuna gitmen lazım diğer türlü çekilmez. Atar gider yapar pişman olur sonra hemen. Öyle değişik bir insan. Ama artık 3ünü de umursayacak halim kalmadı. Üniversiteye başlayacak olmanın verdiği stres yetmiyor. Birde bunlar üstüne geliyor. Arkadaşım desen zaten dost değil sadece vakit geçirmelik 12 yıllık bir arkadaş. Sevgilim yok. Akrabalardan bir hayır göremedim nedense. Nefret eşiğimi baya aştılar bile. Bu dünyada tek sevdiğim kendim kaldım yani. Kendimdende nefret etmeden gitmek istiyorum birdahada dönemk istemiyorum büyük cesaret bu tabi ama isteğim bu yönde. Ne yapacağım bilmiyorum. Kendimi aşağılık hissediyorum. Geçmişe içindekilerle birlikle bir sünger çekmek istiyorum. Kimsenin umrunda değilimki. Evde benim hakkımda geçen tek konu dağınıklığım şu bu. Üniversiteyi kazandığıma bile pişman ettiler umurlarında bile değil. Hatta kazandığım bölümü küçümsüyorlar. Ama istediğim bölüm hayal ettiğim bölüme gitmem güzel. Bu evden gitmem lazım. En ufak bir olayın bile büyütülüp 1 ay konuşulduğu bu evden gitmem lazım. Bayramda bile yurt açık olursa yurtta kalmak istiyorum.
Artık bıktım bu evden bu aileden bu arkadaştan olmayan meziyetlerimden. Çok sıkıldım. Artık bir şeyler yapmak istiyorum. Ama ne yapmalıyım?
Cevapla