Nelerden vazgeçtiğinize çok dikkat edin. "Ölüm her şeyi bitirir bir gün, güzel olan her şeyi, bu yüzden, ardınızda güzel anılar koyun, her şeyi bitirir bir gün, hayatlara dokunup, silinmesi zor olan, güzel izler bırakın, ölüm her şeyi yarım bırakır bir gün, yarım kaldığı zaman bile, pişman olmayacak gibi yaşayın, bir şeyi sevmeye başlayacaksanız eğer, onu yarına bırakmayın, yarın yok ki... kırmayın, bir çiçeği bile, çünkü ölüm, her şeyi bitirir bir gün dünyanın; kötü, kalpsiz, hissiz, insanlarından daha kirli olamaz renginiz, bu yüzden, dokunduğunuz herkese kendi renginizi bulaştırın ve bırakın öyle kalsın."
Hmm, bu konu fazla çetrefilli ve göreceli.. Aslında hangi konuda nelerden vazgeçtiğim kişiye ve olaya göre değişir.. Ama şunu net şekilde söyleyebilirim ki, beni anlayacağına zerre inancım olmayan insanlara kendimi ifade etmeye çalışmaktan vazgeçtim.. Bana fayda yerine zarar veren insanların yaralarına dokunmaktan vazgeçtim.. Keyifli günler..
Bu sorunun cevabını sana şöyle verebilirim nelerden vazgeçtim her şeyden vazgeçtim yani ne beklentim varsa ne düşüncem ne hayalin varsa akla gelebilecek her şeyden vazgeçtim elimde hiçbir şey kalmadı umudun kalmadı sadece şu atan kalbim var onun dışında başka hiçbir şeyim yok sahip olduğum hiçbir şey yok beni değerli kılan ya da bana şu dünya gözüyle mutluluk verebilecek hiçbir şey yok yani kısacası hiçbir şeyim yok kaybedecek hiçbir şeyim olmadığı için vazgeçecek bir şeyim de yok o yüzden yani hayatım benim için bir kıymeti de yok şu an için tek üzüleceğin bir şey yurtdışında ölmem olur Türkiye’de ölemediğim için üzülürüm artık başkada asla hiçbir şeyde gözüm yok hadi gözüm kaldı zaten hiçbir şey yaşamadım edemedim.
defalarca deneyip çabalayıp daha da düşmekten çok sıkıldım bu yüzden çabalamaktan vazgeçtim olursa olur olmazsa olmaz. insanları takmaktan vazgectim. hayal kurmaktan vazgectim diyemem ama öyle uçuk hayaller de kuramıyorum artık.
duygusuz ve kimseye güvenmeyen bir öfkeli tip olmaktan vazgeçtim ve şimdi daha iyi hissediyorum :) hiç olmadığım kadar canlı ve öz güvenli sanki zincirlerimden kurtulmuşcasına...
Ne güzel bir yazı olmuş. İnsan yaş aldıkça çoğu şeyin ne kadar boş olduğunu ve kendisini boşuna yipratmis olduğunu anliyor ve kabullenise geçiyor. Yani çoğu insan için böyle oluyor. Onlardan biride benim sanırım. Ayni düşüncede olmadığım insanlari ikna etmekten ve değişebilecek lerini dusunmekten, çok samimi dost arayışından, dünya hırsından vazgeçtim. İyiliklerimden vazgecmiyorum iç dünyama daha yakinlastim.
Birinin beni sevmesi için yanımda olması için uğraşmaktan vazgeçtim Ben sevdiğim için çaba gösterirdim Beni seven de benim yanımda olmak için çaba gösterir zaten. Nokta dhdhsh
Hayallerimden vazgeçtim ama şuanda da ilerlediğim yolda mutlu hissediyorum kendimi sanki üzerimde olanlar dertmişte salmışım gibi yumuşacık hissediyorum kendimi
Beklentilerimden vazgeçeli uzun zaman oldu. Vazgeçtiğim bir aşk oldu. Onu da unutmaya çalışıyorum. En güzeli vazgeçmek. Yıldız Tilbe ne diyor "Vazgeçti direnişim Seni sevmeyi ağır ödüyorum"...