Sizce ben anormal miyim?

Ben 8 senedir buradayım böyle dert yanıp duruyorum ama sadece 8 senedir burada insna önce 10 15 sene önce yine aynıydım böyle evdeydim evden dışarı çıkmadan yaşıyordum bu yaşıma kadar istesemde hiç düzelemedim değişemedim hep kapanık kaldım gençliğimi istemeyerek eve kapalı yaşadım

Benim kişilik yapım böyle çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık asosyal sessiz biriyim yani bu hiç değişmedi bu yaşıma kadar istesemde hiç açılamadım zamanla daha da kapanık hale geldim hiç sosyal olamadım okula gittim askere gittim yine açılamadım hep sessiz kaldım kapanık kaldım arkadaş edinemedim hep kendi halimde yalnız oldum ergenliğim gençliğim hep eve kapalı işsiz asosyal yalnız mutsuz geçti bu yaşıma kadar böyle yaşadım bu yaştan sonra da değişeceğimi sanmıyorum gençliğim geçti gitti böylece zaten herşey içimde kaldı hiçbir şey yaşayamadım

Evden dışarı çıkamıyorum ben korkuyorum eğer çıkabilsem gençliğimi eve kapalı geçirmezdim

Ben evden dışarı çıkamıyorum korkuyorum diyorum sen şehir değiştir diyorsun ya ben daha markete bile gidemiyorum mahalleye çıkamıyorum

Nasıl ölmemi istiyorsun

Bu benim tarzım değil 5 10 15 20 senedir sosyal olmak dışarı çıkmak istiyorum ergenliğimden belli sevgilimin kız arkadaşımın olmasını istiyorum ama hiç olmadı ve evden dışarı çıkamıyorum korkuyorum

Psikoloğun yapabileceği hiçbir şey yok ben çocukluğumdan belli böyleyim ve hiç açılamadım hep kapanık kaldım ayrıca çocuklukta ve ergenlikte psikososyal gelişimimi sağlıklı tamamlayamadım temelim oluşmadı hayata karşı zayıf güçsüz yetersiz kaldım telafisi olmayan bir eksiklik bu

Ben istedim ama başaramadım maalesef bu yaşıma kadar istesemde değişemedim düzelemedim senelerdir istemeyerek eve kapalı yaşıyorum asosyal yalnız yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum

Ailemle yaşıyorum ailemin yapacağı bir şey yok ailemde senrlerdir dışarı çıkmamı çalışmamı istiyor ama ben evden dışarı çıkamıyorum malesef

Yani çok önceden az çok gidiyorum sonuçta lise bitirdim ama okul hayatım boyunca hep sessiz pasif çekingen utangaç yalnız içime kapanık asosyal biriydim arkadaş edinemedim hep dışlandım yalnız kaldım ergenliğimde de hep evdeydim gezmedim eğlenmedim sosyal olamadım hep evde duruyorum dışarı çıkamazdım liseden sonra tamamen eve kapandım askere gittim 15 ay askerlik yaptım ama orada da açılamadım askerden geleli 10 sene oldu hep evdeyim senelerdir eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum maalesef 7 8 senedir apartmanda yaşıyoruz kimseyi tanımıyorum beni kimse görmedi üstelik doğma büyüme aynı mahallede yaşıyorum ama hiçkimseyi tanımıyorum ölü gibiyim aynı

Hayır benim elimde değil bunu anlamıyor kimse ben çocukluğumdan belli istemeyerek böyle yaşadım senelerdir dışarı çıkmak çalışmak gezmek eğlenmek sosyal olmak aşk yaşamak sevgili olmak istiyorum ama olmadı hayalde kaldı hep kişilik yapım izin vermiyor hayata uyumsuzum herkes dışarda hayatını yaşarken ben senelerce evde pencereden dışarıyı izlerim insanlara imrendim

Sana basit geliyor demi dışarı çıkmak sosyal olmak insan içine çıkmak çalışmak gezmek eğlenmek ama bana imkansız geliyor