Ne zaman normal biri olacağım?

O Kadar da elimde değil aklım yetmiyor düzelmeye , Özgüvensizlikte doktora yaptım.. ben o kadar saldım ki engelli maaşı alıyorum ve kimliğim var tüm yetkim abimin üzerine geçti bu kadar saldım hayatı.. 9 Sene önceydi lise 1 ri dersleri anlamadığım için bıraktım dedim ki benden bir halt olmaz o gün bitti o iş 9 senedir evime kapattım kendimi gerçeklerden sorumluluklardan herşeyden korktum kaçtım.

Onu da alamıyorum devlet ilgilenmiyor özel tutsam param yok parayı halletsek aracım yok neyle gidip gelicem ofisine.. yardım bile alamıyorum.

webcamım yok ve yüz yüze görüşmeyi tercih ederim.

Sende bahaneci diyenlerden çıktın. Tebrikler sanki güya istemiyorum kredi kartım bile yok ödeme nasıl oluyor yüz yüze görüşmek varken daha rahat webcamım bile yok oldu sana bahane.. Sanki istemiyorum düzelmek ama kendimi her ifade edişimde bahane demeniz yok mu sanki ben kendimden istemiyorum çok tuhafsınız. o bahane lafına da sinir oluyorum bu arada.

Lafın bana o zaman eğer yaşadıklarım ağır şeylerse ve yaşamayan bunu biriyseniz bence bahane lafını kullanamazsınız haksız mıyım , bana ne insanların ne yaptıklarından ne çektiğimi biliyor musunuz liseyi sökemedim okuyamadım evime kapandım ondan intibaren kendimi göremedim kendime özelim bir şeyim olsun gerek buna karakterim gerek maddiyatım gerekde aklım yetmedi buna rağmen sıkı sıkı mı tutunsaydım hayata zaten tek başıma hayata yabancı ve geriyim özgüven problemi yaşıyorum suçlu ben oluyorum yine , Denemedim mi sanıyorsun 5 sene evvel canla başka kilolardan kurtulmak için her gün spor salonuna giden kimdi.. aklım yine yetmedi ne kuracağıma ne hedefleyeceğime yine aklım beynim yetmedi kuramadı suç yine bende öyle mi. Kilo yüzünden boyum kısa sabit kaldı şimdi kafaya koysak düzelmek gerçekden istesek 1.85 boy olur mu en azından.. vücut çatlakları dövme gibi her yerimde beyaz çatlaklar bunlar gider mi , sağ gözüm şaşı yüzde 20 görüyor sol kulağım işitme engelli beni böyle birisi kabul edebilir mi , işti okuldu hep korkup kaçtığım hayatın şartlarından kendimi ona ait hissedebilir miyim yani peki ya bu son 9 yıldır yaşadıklarım alışkanlıklarım ne olacak bir anda hepsinden kurtulup çok daha farklı bir şey düşünerek korkmadan yaşamak mı. neden başarırsın özgüven problemi yaşamıyorsun paran aklın var gençsin güzelsin lise mezunusun bazı şeyler sana güven aşılamış olabilir ama benim böyle bir lüksüm yok birini sevsem bir kızı ona ne verebilirim bu gecekondudan nasıl kurtulabilirim. herşey elimdeydi ya güya. sorunda burda kendi ayaklarım üzerinde durmak istemem kendimi buna mecbur görmem KENDİMİ DEV AYNASINDA SANAMAM SOSYALLEŞMEYİ BECEREMEM , KENDİMİ SEVEMEMEM KENDİME DEĞER VEREMEM HERŞEYDE BİR ENDİŞE KORKU DUYMAM BENİM HEDEFLERİM BİLE YOK ŞU AN DA HİÇ BİR ZAMAN OLMADI Kİ.

Tamam sizi suçlamıyorum haklısınız bir şeyleri denemeden düzelmesini beklemek olmaz tabi ama ne bileyim kendime güvenim yok sen başarırsın sen hak ediyorsun gibisinden daha önce denedim ilk iş zayıf olmak ama onu bile olamıyorum bu ortamda kendimi eve mahkum muhtaç hissediyorum rahatlıkda her yerime işlemiş.. keşke bu hallere hiç düşmeden olsaydı herşey ama napalım oldu işte.. şimdi düzelmekde ne bileyim korkuyorum sorumluluklardan hayatın gerçekleri gerekleri de olsa ne bileyim çalışmayı kendime yediremiyorum okumayı sökeyemiyorum lise mezunu bile değilim dış görünüşüm bakım para istiyor çok zor şey bunlar en son 5 sene önce çok istemiştim 2 ay kadar spor salonuna gittim biraz zayıflar gibi oldum kendimi bir şey sandım ama o kadar işte sonra yine özüme evime döndüm yine kuramadım anlayacağın ne yapmak istediğime çok büyük bir özgüvensizlik ve korku endişesi duyuyorum.. sen murat hedeflerini istediklerini gerçekleştiremezsin ne aklın ne paran yeter bu ÖZGÜVENSİZLİK Depresefif hali tam 9 yıllık bir psikoloji ve Korku endişesi herşeye sahip olsam sen bu değilsin kaldıramazsın sorumluluk sahibi olamasın herşeyi yüzüne gözüne bulaştırırsın gibisinden de endişe korku yaşıyorum bunlar oluncada ne denemeye ne de istemeye istek kalıyor.. BİR Akrabam var ona yazmayı yüz yüze görüşmeyi en azından konuşup dertleşmeyi istiyorum yazıcam ama yazamıyorum ona bile çekiniyorum rahatlığım alışkanlığım gidecek gibi ama diğer yandan da işte diğer insanlar gibi özgürlüğümü kullananam hiç dışarı gezmemek sıkıyor canımı.

...

Ve bunlar bahane olarak geliyor sözde , haklısın işte bizim ki alışkanlıkları kötü zarar gelse de bırakamamak yoksa dediklerine cevap vermemekde bilirim.

Bana küçücük bir beynimle çok boyumdan büyük işler görevler veriyorsunuz doğru olan da bu ama işte en çekinmesem korkmasam aklım erse.

..