İçinde ukde olan ne var?

Evet. Mutlaka var.
Hepsini bir bir silmeyi değil, minimalize etmeyi öğrendim...

Biraz bilgi de verelim ki düşünsel bir fırtına eşliğinde, biraz farkımız oluşsun ;
Ukte ve de acıları silmek üzerine, acı anılar silinebilir mi? Ya da görmezden geldiğimiz, bastırdığımız, geçmişin derinliklerine itip bir kutu içerisinde kilitleyip sakladığımız travmalarımızın bilinçaltımızda açtığı yaralardan kurtulmak gerçekten mümkün mü? Acı anılar silinirse ne olur?

“Bilgisayarda silme tuşuna basarak silmek gibi acı anıları silebilir miyiz? Sil Baştan filminde hatıralarını sildiren adamın hikayesi gerçek mi oluyor?” sorularını getiriyor.
Parmağınızda kesilen bir yerin zamanla kendini iyileştirmesi gibi beyin de yaşanan kötü anıları işleyerek, iyileştirme görevini yapıyor. Ancak bu görevi yerine getiremediği durumlarda işlenmeden kalan anılar beyinde doğru şekilde depolanmayınca hayatımızın sonraki dönemlerinde farklı semptomlar olarak kendini gösteriyor.

“Ukde” kitabında EMDR terapi ile tedavi edilen 3 vakaya yer veriliyor. Kitapta bizi rahatsız eden bu anıların bütünden ayrılmış bir parça gibi diğer anılardan bağlantısız bir şekilde kaldığını söylüyor. Yeniden işleme yapılarak o ayrık anının diğer anılarla birleşerek bütün haline gelmesi sağlanıyor ve bizde kötü hisler uyandıran anıya artık daha duyarsız hale geliyoruz.
– “Çocukluk yaşlarında oluşan inançlarımız bizi o kadar sıkı sarmalar ki; olan biten her şeyi o inançların gözümüzde oluşturduğu perdeden izler, öyle anlamaya, anlamlandırmaya çalışırız.”

– “Bir insanın çocukluğu, anavatanıdır.”
Geçmişte yaşadıklarımız bugünümüzü ve geleceğimizi etkisi altına alıyor ve bazen bunun farkına bile varamayabiliyoruz. Bunu neden yapıyorum, neden böyle tepki veriyorum dediğimiz durumların altından çocukluk anılarımız çıkabiliyor. EMDR terapisi bu anıların bizdeki etkilerini azaltmayı sağlıyor.

Acı anıları bir şekilde silmek mümkün olsaydı; iyi anılarımız da beraberinde kaybolurdu. The Pixar’ın Inside Out animasyon filminde de böyle bir sahneye şahit oluyoruz, filmdeki karakterin kötü anısı silindiğinde iyi anının da beraberinde kaybolduğunu görüyoruz.

Elimizde kalan boş bir fotoğraf çerçevesi olur nihayetinde. Silmek o yüzden de iyi bir fikir gibi gelmiyor bana.

Silmeden, kaçmadan, var olan durumla yüzleşerek, yargılamadan doğru şekilde anlamaya anlamlandırmaya çalışarak onunla birlikte yaşamayı öğrenmek iyileşmenin bir parçası oluyor.
Unutmayınız ki : “Yaşam sadece acılardan kurtulmaya dair değildir. Yaşam, neşe ve esenlik duygularını kucaklarken potansiyelimizi genişletmeyi kapsar...”