Ömrüm eve kapalı geçiyor hiç evden dışarı çıkmadan yaşıyorum benim gibi olan başka kimse var mı?

Ben bu yaşıma kadar hiç açılamadım hep kapanık kaldım ama sen niye korkuyorsun benim sorunum farklı bana bakma ben çocukluktan belli kapanık biriyim

Çocukluktan açılamadım ki ne yapıyım hep kapanık kaldım herkes ergenlikte falan açılıyor kendini aşıyor sosyal oluyor özgüven kazanıyor ama ben içi kapanık pasif kaldım hiç açılamadım 32 yaşına kadar kapanık yaşadım

Bu ne şimdi sanki benim elindeymiş gibi ben istesemde açılamadım kişilik yapım böyle çocukluğumdan belli utangaç çekingen içime kapanık asosyal sessiz özgüvensiz biriyim iatesemde açılamadım

Dışarı çıkamıyorum eğer çıkabilseydim zaten gençliğimi eve kapalı geçirmezdim senelerdir pencereden dışarıyı izleyerek yaşıyorum çıkamıyorum maalesef ömrüm eve kapalı geçmiş benim

32 yaşına kadar istesemde açılamadım genç yaşta başaramadıysam bu yaştan sonra hiç başaramam kendimi 18 20 li yaşlarıma göre daha güçsüz zayıf hissediyorum

Çekingenlik içe kapanıklık utangaçlık sosyalfobi agorafobi özgüvensizlik falan var hiç açılamadım hep kapanık kaldım

Destek alınacak bir durum yok çocuklukta ergenlikte yeterince açılamadım ve hep kapanık kaldım ömür boyu böyle yaşamaya mahkumum artık evden çıkamam sanmıyorum

Bu yaştan sonra destek alsam ne değişecek hiçbir şey çünkü çocuklukta da aynıydım ergenlikte de aynıydım o dönemler psikososyal gelişim için en önemli evreler ama ben hiç gelişemedim hep kapanık pasif asosyal özgüvensiz içime kapanık çekingen kaldım hayata karşı zayıf güçsüz uyumsuz yetersiz biriyim gençliğim de hep evde geçti zamanla daha da kapanık hale geldim bundan 10 15 sene önce hep değişmek istiyordum ama değişemedim daha da kapandım ömrüm evde geçip gitti artık umudum kalmadı evde çürümeye mahkum hissediyorum kendimi

İmkanım olmadı psikoloğa gitmek için maddi gücüm yok sigortam bile yok zaten gitsem de faydası olmaz ben gençliğimi hiç yaşayamadım hayati kaçırdım hayallerimin hepsi kursağımda kaldı bu yaştan sonra hayata geç kaldım