Hayat böyle nasıl yaşanır?

Dayanamadım içimi dökmek istedim birilerine. 20 yaşındayım beni uzun zamandır hayata çeken hiçbir şey yok, 2 senedir, lise bittiğinden beri. Lisede de çok iyi değildim ama yine de hedeflerim hayallerim vardı, mezuna kaldım full kitap okudum ders çalışmadım üniversiteyi de kazanamadım, çünkü gitmek istemiyorum gidicem 4 5 sene aptal insanlarla aynı odada aptal hocaların egosuyla uğraşıcam binbir zorluk içinde okuyacağım sonra binlerce borç içinde işsizlik, iş bakıyorum o da yok asgari ücretten bile az çalıştırmaya kalkıyorlar. Hiçbir sosyal hayatım yok, hiç arkadaşım yok, bunu ben seçtim herkesi sildim, arkadaşım olmasını da istemiyorum insanlara asla tahammülüm yok, oturup iki kelime etmek istemiyorum tiksiniyorum. Bu yıl yine üniversite sınavına gireceğim bari bu sene çalışayım gideyim bi yerlere dedim, annem her şeyin içine etti, yine çöp oldu, arada kitap falan okuyorum o kadar, b. ktan bi üniversitenin b. ktan bi bölümüne ancak gireceğim, o da sırf evden gitmek için, kalırsam evlen demeye başlayacaklar bari bundan kurtulur bi kaç sene keyfime bakarım. Beni hayatta tutacak hiçbir şey yok, şimdi ölsem hiç şunu da yapsaydim diyeceğim bi şey yok, günahından ve cezasından korkmasam asla durmam. Namaz kılıyorum kuran okuyorum kitap okuyorum bi şekilde şu anlık hayatta kalmayı beceriyorum. Sonrasında ne yapıcam hiçbir fikrim yok, ailem hayatımı mahvetti, artık devam etmek istemiyorum. Psikologa gitsem eminim hayata katmaya çalışacak insanların arasına gir diyecek ama ben bunu istemiyorum yapmam da. Keşke hiç doğmasaydım, bu hayat yükten başka bir şey değil