Bana kalırsa temeli ailenin veremediği eğitimle başlar ve eğitim öğretim hayatında devam eder. Doğru yetiştirilmemiş bir birey özgür fikirler üretmeyi beceremez. Tabularla, belirli kalıplarla yaşamayı öğretir herkes yoksa onun için kötü olacağı öyle bir aşılarlar ki birey dışına çıkmaya korkar hale gelir. Günümüzün sorunu tek düze insanların artmasıdır, robotlaştık. El alem ne diye yaşayan , fikirlerini söylemeyen , kalıplara kendini empoze eden birisi toplumun ona sunduğuyla hayatını yaşar. Ölüme yakın ise hiç yaşayamadığının farkına varır belki ama iş işten hep geçmiştir. Bence insanı en çok bunlar öldürür.
Yalnızlığa alışmışken gelip birisi o kuyudan seni çıkarır ömrünün yarısını ömrüne katar ve tam kurdele kısmına geldiğinde o kuyuya seni tekrar iter sırtını döner ve gider hiçbirşey olmamış gibi. Gençliğinin güzel geçtiğine mi sevinir insan yoksa herşeyin rüya gibi bitip kuyuda yalnız kaldığına mı?
Bana göre her şeyden önce çaresizlik. Eğer bir insan herhangi bir konuda çaresiz hissediyorsa. Bu onun yaşarken ölmesine sebep olabilir. Bir başka sebepse yokluk diyebilirim.
Insanı yaşarken öldüren şeyler, Guvendiklerinin satışları Çaresizliğine göz yumulması Sana değil sahip olduklarınına hürmeten yanında duranlar... Insanlar... insani sadece bir insan öldürür.. Son safhada artık yalnız yaşamayı öğrenirsin.. işte o güne kadar ölü olan sen yeniden doğarsın.
Fotoğraflar herşeyi anlatmış ama izin verirseniz minik bir ilave yapmak istiyorum! Her hata bakiredir, tekrarı tecavüze girer İşte bundandır asla kimseye ikinci şans yok, Tanrı değilim ki, kır yık dağıt yok et sorma dön özür dilerim😡😡😡
Öldürmem, süründürürüm derler ya hani. İşte onlardır insanı yaşarken öldüren şeyler. Neyle süründürülüyorsan onunla acı çekiyorsundur, ölmekten beter oluyorsundur.