Kalp kırar mısınız 💔?

Genelde insanlar benim kalbimi kırmayı daha çok seviyor. Kimse kusursuz değil ben de kusursuz değilim. Ben de kalp kırıyorumdur mutlaka. Ama ben diğer insanlardan farklı olarak haklı olsam da olmasam da özür diliyorum kalp kırdığımı hissettiğimde. Hatta bugüne dargın bir kalple başladım. İnsanlar bazen yaşam enerjimi söndürüyor. Bazen hiçbir şey hissedememeye başlıyorum. Üzülüyorum ve bunu kendime saklıyorum, insanlar beni üzdüğü için ve ben onlar beni üzdüğünden dolayı üzüldüğüm için üzüntümü kendime saklıyorum. Çünkü eğer onlara üzüldüğümü ve bana yaptıkları şeyin yanlış olduğunu anlatırsam eğer bu sefer ben de onların yaptığı şeyi yapmış olurum. Ben de bir kalp kırmış olurum. Kimse ben üzüldüğüm için üzülmesin, gerek yok. Zaten insanlar ortada gözle görülebilir bir hata olduğunda bile, hata yaptıklarını bildiklerinde bile aynı hatayı yapmaya devam edebiliyor. Sanırım onlar her özür dilediğinde bizim onları affedeceğimizi zannediyorlar. Benim artık kalbimin kırılabilecek daha fazla yeri olmadığı için artık hüzün de hissetmiyorum, değersizlik duygusu da hissetmiyorum , öfke de hissetmiyorum. Hiçbir şey hissedemiyorum. Ruhsuzlaşmış gibiyim. İnsanlar tarafından bu kadar çok umursanmamak, insan yerine konmamak bazen çok zoruma gidiyor. Artık hiçbir şey hissetmediğime göre de kalbimi kıran insanların hayatımda daha fazla yer almasına gerek yok, çıkarttım onları hayatımdan. Bugün telefon rehberimden bir sürü insanı sildim. Herkes kendi yoluna gitsin ben de kendi yoluma gideyim. Sezen Aksu'nun dediği gibi ben de yoluma giderim, ezdirmem kendimi ama gezdirmem de gönlümü, gider acımı çekerim.

Tam da kırgın olan kalbimle ilgili bu sitede soru soracaktım. Bu soru güzel denk geldi bana.😁 Soruma davet ederim seni gelmek istersen gelirsin soruma sen de.