Gittiğinizde yeriniz çabucak dolar mı? "Dünyanın en güzel şeyi asla yerinize birini koyamayacak olmalarıdır. Bu huzur size, bu ızdırap da onlara ömür boyu yeter."
Herkesin kendine has bir yer edinişi vardır herkesin yeri bir şekilde doluyor hatta bazı insanların varlıkları ile yoklukları bir zaten doldurma işlemi, ruhuna ne kadar dokunduğu, ne kadar büyük bir parsele ulaştığı ya da anılarda ne sıklıkla ona denk geldiğimizle orantılı şekilde ilerliyor. Yerini sağlama aldığın insanların hayatından çıktığında zaten bilirsin yerin dolar mı dolmaz mı dolma kelimesi aslında uygun bir kelime bile değil her bireyin kendine has özellikleri düşünce tarzı hayata bakış açısı farklı bu nedenle yer doldurmak değilde doğru kelime yokluğunu hissetmemek ya da daha az anımsamak olabilir. Bir ruha dokunduysan, düşünceleriniz harmanlandıysa en önemlisi de arada bir bağ kurumu varsa bağ bozumu zordur...
Kendimi övüyorum gibi algılansın ama şöyle açıklamak isterim.. Hayatıma insan alma konusunda aşırı seçici bir insanım. Zor severim ama güzel severim sevdiğim zaman.. Birini hayatımdan çıkarırsam mutlaka bir sebebi var demektir.. O sebeple gittiğim zaman büyük giderim ve karşı taraf mutlaka pişmanlık duyar, arar.. Yeri kolay dolacak biri değilim bu konuda mütevazı olamam. Keyifli günler..
Gitmişsek zaten yerimiz kalmadigindandir, varlığımızın kıymeti bilinmedigindendir... yokluğumuz belki başa vurur ara ara... kimi hiç hatırlamaz... Fakat herkesin yeri dolar... Ben iz bırakmadan gitmem farkım o olur...
Herkesin yeri dolar.. Kimse bulunmaz hint kumaşı değildir. Sadece bazıları daha özeldir. Kalpte ya da beyinde iz bırakırsın. Fakat orası kolay kolay boş kalmaz. İlla ki birileri doldurur. Benim gibimi doldurur. Orası meçhul..
Kimse kimsenin yerini asla tam olarak tutamaz zaten. Hayatımıza giren insanların da başkasının yerini doldurmasını beklemek, başkaları ile kıyaslamak doğru olmaz.
Hayır. Çünkü kötü olduğum tek yönüm çok iyi sevebilmem. Nedense sonra bundan üzüntü duyuyorum.. Hayata, devam edememelerinden.. Yinede mutlu olsunlar.. Olamayanları da ben değil, Allah affetsin. Olsun, ne yapalım, tecrübenin iyisi kötüsü olmaz.
Bu hayatta hiç kimse başka birinin yerini dolduramaz. Doldurduğu ya da doldurabildiği yer doldurabilirse eğer ancak kendisini alabilecek kadar yerdir. Ne bir eksik ne bir fazla nede başka birinin yeri. Bu açıdan hiç kimse benim yerimi dolduramaz.
En büyük kaygımız değil mi ''unutulmamayı isteme'' ya da ''ben gibi olmaz'' düşüncesi. Bu gerçeklikten kopuştur esasen. Ya da insanın egosuyla gururunu harmanladığı bir içsel problem. Herkesin yeri dolar bu hayatta. Eksiğiyle ya da fazlasıyla bir şekilde dolar.
Her kesin ve her duygunun yerini tutacak bir baskasi vardir.. Elbette ayni tadi, ayni lezzeti vermez ama illa ki muadili vardir ve olacaktır.. Insanin naturasinda alışmak ve "yerine koymak" durumu var.. 🤷♀️