Neden hep üzgünüm, mutlu olmakta istemiyorum zaten sonda üzülüyorum?

Sulugöz birine döndüm, hep bir öfke hep bir dram. Durduk yere gözlerim doluyor. Boğuluyorum, gerçektende bazen nefes almayı bile unutuyorum. Dua ediyorum olmuyor. Kendimi motive ediyorum olmuyor, uyuyunca bile canım yanıyor. Rahat olamıyorum. Sabahın 4-5. kalkıyorum gözümden damlacıklar düşüyor. 15 yaşımdan beri böyleyim. Daha da kötüye gidiyor durumum...
Neden hep üzgünüm, mutlu olmakta istemiyorum zaten sonda üzülüyorum?
Cevapla