“Kanun önünde eşitlik... acaba insanların hayatı kanun çerçevesinde mi gelişmektedir?”Hayatı sorgularken işin içinden çıkmak mümkün mü? Nasıl sonuçlanıyor içinizdeki bu sorgu?
Hayatı sorgulamaya başladığınızda işin içinden çıkabiliyor musunuz?
Kişilik & Karakter konusunda 18,4b cevap paylaştı.
“Saçlarımda aklar düştüğünde Vay be yaşlanıyorum dedim kendime Sonra hayatım da değişmeye başladı kendi kendine...
Mesela Fazlalıkları atmaya alıştı elim Eşyalara, çula çaputa gençliğimdeki gibi kalmadı hevesim. Hızlı müzikler yerini slova bıraktı ‘Sağlığım yerinde olsunlar’ dilimi sardı.
Varsın camım çerçevem kirlensin Eller ne derse desin Umursamıyorum artık. Desinler diye değil Dilediğim gibi yaşamanın zevkine vardım...
Eskisi gibi insanları da dinlemiyorum Dinlersem yanlışlara kayıtsız kalamayacağımı biliyorum Yeterince yoruldum, Kimseye laf anlatmaya da çalışmıyorum Herkes nasıl olsa kendi bildiğini okuyor sonuçta Haklısın deyip geçiyorum bende...
Bu arada hala hatalar yapıyorum Ve artık hata yapınca kaçmıyorum Yüzleşiyorum kendimle Hatasız kul olmaz diyorum takmıyorum bile. Yine kırılsam da eskisi gibi Kimsenin kırmasına müsaade etmiyorum. Fark ettiğim anda kapımı kapatıyorum.
Zaten azalttım insanlarla diyaloğumu Hayvanlara yakınlaştım Dilsiz dostlarım onlar benim... Ben zaten geçen yıllarımda Hep insanların dilinden çektim... 'O ne der, bu ne der' leri gömdüm geçmişe Aslolan benim neticede
Ve ben artık Bazen yaşıma aldırmadan çocuk gibi yaşıyorum Bazen bilge gibi... Kısacası canımın istediği gibi...
Kendimi seviyorum, Bu hayat benim Kim seviyor, kim sevmiyor ilgilenmiyorum... Ne ben kimseyi sevmek zorundayım Ne de kimse beni...
Ev, araba, para dilediğim yıllar geride kaldı Şimdi iki dileğim var Biri sağlıkla, huzurla yaşamak Diğeri taktiri ilahi tecelli edeceği gün
Öğrenmeye, bilmeye odaklanarak sonuçlandı. Bilinmeyenler hakkında yorum yapmamakla.
Gerçekte nelerin olduğunu gözlemleyerek, üzerinde düşünerek çıkmak mümkün.
Kanunları insanlar yapar, insanların yaptığı bir şey yine insanlar tarafından değistirilebilir. Bu sebeple insan hayatı kanunlar çerçevesinde gelişmez, doğa kanunları çerçevesinde gelişir. İnsanlar eşit mi? Karıncalara baktığımızda hepsi eşit görünüyor değil mi? Peki insanların karınca kadar görüneceği bir yükseklikten bakarsak, insanların farkı var mı? İnsanlar eşit. Eşitsizliği oluşturan yine insan...
Yaptığımız bütün eylemlerde anlam ararken, aynı zamanda bunları yapabilmek için de güç arıyoruz. Sorguladıkça neden-sonuç ihtiyacı doğuyor ama ne yazık ki her sorunun cevabını bulmak çok zor. Tıkandığım zamanlar mutlaka oluyor ve bırakıyorum. Sonra o döngü tekrar başlıyor.
Büyük bir ârife sormuşlar: «Neden bu kadar sakinsiniz?» Demiş ki: Uzun zamandır okurum ve tecrübelerimin neticesinde hayatımı beş esas kural üzerine kurdum: 1- Benim rızkımı kimsenin yiyemeyeceğini anladım ve sakinleştim. 2- Tanrı’nın beni daima gördüğünü anladım ve kendimi dizginledim. 3- Benim işimi kimsenin yapamayacağını anladım ve çalışmaya koyuldum. 4- Anladım ki işimin sonu ölümdür ve ona hazırlandım. 5- Anladım ki iyilik ve kötülük kalıcıdır. İyiliklerimi çoğalttım ve kötülüklerimi terk etmeye çalıştım.. Hayatı çözmek çokta zor iş değil
Hayatı çok da fazla sorgulamamak lazım azizim. Çünkü onu, bunu, şunu sorguladıkça işler daha da içinden çıkılmaz hâle geliyor. Hele ki neden doğduk, neden yaşıyoruz, neden varız sorusuna girersek; ordan çıkış olmayacağı kesin. O yüzden akışına bırakmak en güzeli gibi geliyor bana. O zaman ne diyoruz: Carpe diem. Forever! 😀😀
Geçmiyor da azalıyor diyelim. Öğrendiklerin, hayatın sana öğrettikleri arttıkça öğrenme isteğin sönmez asla ama azalır zamanla.. Bu kötü bir durum değildir, sadece kendine olan güvenini yavaş yavaş kazandığını gösterir..
Aaa ben 😂❤️ Zaten hayatta karşı tepkimi biliyorsunuz 😀 ama ben daha çok insanları sorgulama insanları çözmeye çalışıyorum ve işin içinden çıkamıyorum günde kaç kişiyi anlamaya çalışıyorum bilsen.(Normalde yapmam amann boşver der gwçilirde bwnim için hem hobi gibi oldu.)
Hayatı istenilen şekilde yaşar ve kurallarına uyarsan bir şekilde, işin içinden çıkabiliyor insan. Fakat insanın kendini sorgulamasının ucu bucağı yoktur... O yüzden hayatı değil kendimi sorgulamak benim için daha zordur...
Çok felsefik düşüncelerim var terazi burcuyum çevremdekiler buna bağlıyor ama gerçekten fazla felsefe insanı tüketiyor düşünmeden duramıyorum sezgilerim gelişti yüzeysel değilde artık derin düşünceler içerisindeyim işin kötü tarafı fazla düşünmeye alışınca bırakamıyorsun sürekli bir şeyler düşünüyorsun ve bu bazı şeylere odaklanı engelliyor şarkı dinlerken bile sürekli kafamda başka şeyler düşünüyorum ve bu yüzden şarkıda ne anlatmak istiyor onu algılamıyorum biri bişey anlatırken bile kafanda başka seyler geçiyor konsantre bozukluğu yapıyor çok düşünmekten uzak durun felsefeye fazla girmeyin çıkamazsınız
Türkiye'de daha çok hayatın getirdiği ağır yük ve sorumlulukları sorguluyoruz. İnsanlar 12 saat veya üzeri çalışıp nasıl olur da hâlâ geçinemez sorusu çok büyük bir sorunsal mesela😅 hadi çık işin içinden çıkabilirsen.
Neyzen Tevfik <3 ben bu yolculuğa 13 yaşında 6. sınıf bitmesi dolaylarında başlamıştım. Yuval Noah Harari okuyarak... Hayır işin içinden çıkamadım ve dindar olmayan kimsenin de felsefeyle işin içinden çıkabileceğini sanmıyorum.
Derinleri severim. Bana haddimi ve Rabbimi hatırlatır. Tabi derinlerde boğulabilme ihtimalinizi göze almanız gerekir. Bu sebeple her daim nefes idmanı yapar, dalış tüpünü doldurur derinlere inerim.
İnsan beyninin yetersiz kaldığı bir konu. Ne kadar çabalarsan çabala içinden çıkamaz debelenir durursun. Uçucam diye binanın tepesinden atlamak gibi. Yani sonuç belli aptallığın lüzumu yok.
Bugüne kadar hayatı hiç sorguladığımı hatırlamıyorum. Çok ufacık doğa olaylarını bile sorgularken uykum kaçabiliyor, hayatı sorgulamak beni aşar, çıkamam içinden.
Öğrencilik yıllarımda hocalar bana realist derlerdi. Ben de çok üstünde durmazdım. Yıllar geçtikçe anladım ki cidden realist biriyim. Ve şu görsel de pekiştirmiş oldu.
sonucu belli olmayan şeyleri düşünmek bana saçma geliyor hayatı sorgulamak mesela ölüp gidicez sonrasını gören yok vicdanın rahatsa tamam yaşa git işte
Bazen oyundaymışız gibi geliyor. E oyun bitince ne olacak dogacak miyiz tekrar? Ebediyet nedir¿ Kime gore nasildir? Düşününce basım agriyor. Ben iyi bir kul olmaya calisiyorum. Allah nefsimize yendirmesin bizleri