Hangi konuda uslanmazsın?

Merhaba, umarım artık alışmışsın dır, bh korona illetine?
Soruya gelşrsek, aşırı geliyor bazen bu duygusallık. Günlerim, güzel geçiyor ama bir gün, bir şey olıyor. Bazen hata, bazen hata olmasada, karşımdaki nin hata kabul ettiği bir şey. Bitmiyor o an, içimde defalarca o anı yaşıyorum. Sanki o hatayı düzeltebilecekmişim gibi ama olmuyor, aynı şekilde hissediyorum. Sürekli yine, o duygu, panik atak değil ama onun gibi önü alınmaz oluyor. Meselâ ta 6 yaşımda başıma gelmiş bir kaza dan kendimi sorumlu tuttuğum için, hayıtımın yarısı sürekli aynı anı yaşadım, sürekli rüyalarımda, babasının bir gün önce aldığı, herkese göstermek istediği için peşime takılan, 5 yaşında ki, o çocuğun, araba çarptıktan sonra önüme düşen kahve rengi küçük botları ve o çocuğun cansız bedeni. Bu sahneyi kaç yıl yaşadım, bilmiyorum ama ondan çok zor kurtuldum. Alışkanlık oldu, vicdanım bana karşı çok acımasız artık, en ufak bir hatamı, günlerce bana yaşatarak, kat be kat fazlası ile ödetiyor.
Sanırım bundan kurtulmak, benim zihinsel devrimim olurdu.