Savaşçı bir kimliğe mi sahipsiniz?

30 yaşndayım, bundan tam 20 yıl önce 4 kişilik çekirdek bir aileydik. Abim benden 11 yaş büyüktü. Yani abim askerden gelip evlendiğinde ben 10 yaşımdaydım. Başka şehire gitti bi abi kardeş olamadık çünkü 5 yaşıma kadar kısmı ben hatırlamıyorum geri kalan 5 yılda da ne yaşamış olabiliriz ki. İlk kaybım abimin gitmesi oldu yani sonra 17 yaşımda bi kıza aşık oldum oda bana tabi ki çok mutluydum havalarda uçuyordum ama çakıldım çünkü annem ile babam boşanmış ben babamı seçmiş annemi görmeyi reddetmiştim. Babamla yalnız yaşamaya başladık. Sonra 20 yaşıma geldiğimde aynı swvgilimle aynı üniversiteye gittik başka şehire. Yine mutluuktan uçuyorum bi telefon geldi yine çakıldım babaannemi kaybettik. Aradan bir yıl geçti toparlandım derken bayıldım hastaneye kaldırdılar doğuştan gelen kalp rahatsızlığı kalp duvarları kalın ilaç filan tedavisi yok ama sorun değil baş ederim dedim. Bir yıl geçti bi telefon daha amcamı kaybettik. Alıştık zaten her sene bişi olmasına içimden sürekli sıranın kimde olduğunu düşünüyorum bakıyım seneye kim ölecek derken işte o en büyük olan acı haber geldi ve bu Dünya da ki tek varlığım herşeyim babamıda kaybettim. Koca evrende yapayalnız kaldım. Bu sefer toparlanmam o kadar kolay olmadı tabi ki biraz kırdım döktüm bağırdım küfür ettim senelerce sürdü bu durum. Bütün bunlar olurken biz kız arkadasımla 8yıl geçirdik ve ayrıldık. Sonra ben bi kavgaya karıştım birini bıcakladım 4 yıl hapis yattım dışarı çıktım bir işe girdim bomboş bir daire tuttum yemedim içmedim gezmedim evimi dizdim şimdide motor almaya karar verdim paranın yarısı birikti az kaldı bu sene onuda alacam. Kız arkadasım ne oldu o evlenmiş ben cezaevindeyken ilk defa hangi şehirde olduğunu, saçının rengini bilmiyorum. Bi rüya görüyorum devamlı bir savaş alanı yerde kanlar içinde bir sürü insan yatıyor elimde kanlı bir kılıç bir tek ben hayatta kalmışım benden yana olanlarda ölmüş düşmanlarda ben kazanmışım ama kazandık die sarılabilecwğim kimsm kalmamış. Savaşırım herşeyle sonuna kadar.

savaşçıyım ama bu cephede değil tabi bazen duygularınla bazen insanlarla bazen iş ortamı meslek hani ruhen savaşmak gerekli zaten değilse bitiriyor hayat