Ben de neden böyle bir değişim oldu? Tam tersi olması gerekirken?

Hayatta hiçbir şey aynı kalmıyor. Aynı düzende ilerlemiyor. Bizlerde hep küçük kalmıyoruz. Büyüyoruz ve büyürken düşüncelerimiz, diş görünüşümüz hep bir evrim içinde. Eskiden inatçı biriyken artık eskisi gibi inatçılı olmama gibi mesela... Hep aynı pencereden bakamazsın dünyaya o pencere değişir hep.
Eskiden yetişkin yani olgun bir insan olduğunu ama şimdi ise ağlayan biri olduğunu söylüyorsun. Bunun altında yatan farkında olmadan yaşayamadığımız ve duygularımızı özgür bırakmak istediğimizden kaynaklı olarak olgun tarafınız artık arka plana atarak içinizdeki çocuksu yanınız ortaya çıkarmaktan kaynaklı bir durum olabilir. Çünkü insan özlem duyduğu şeyler ortaya çıkabiliyor. Ağlamak çocukluk değil bu arada ağlamak içimizdeki olumsuz ve negatif düşünceleri atarak rahatlama biçimidir.
Ağlamanın altında farklı sebepler de olabilir. Hayata ve çevrendeki insanlara karşı bir bırıktırmışlığı dışa vurma biçimi de olabilir.