Bazen durumlar veya olaylar mecburen olduğumuzdan farklı davranmayı gerektirebiliyor. Bir an da farklı rollere bürünebiliyoruz. Peki siz kendi hayatınızda ne kadar oyuncusunuz?
Oyuna göre ve moduma göre değişir.. Genellikle oyun oynamaktan ziyade kendimimdir ama karşımda ki insan bundan keyif alıyorsa ve anladığı dil buysa problem olmaz.. Bazı anlarda birilerini kırmamak için de rol yapabiliyoruz ama bu benim hayatım da çok seyrek olur genelde çok net ve sivri bi kişiliğim var.. Keyifli geceler..
Bir kaç ay önce yeni girdiğim bir ortam var. Yani bir şehre taşındım. Geçmişimin hikayesi biraz uzun, karmaşık olduğu için, detaylara girmiyorum, bazen detayları saklayabiliyorum, dışarıya hiç sıkıntım yokmuş gibi görünmeye çalışıyorum bazen, çünkü sorduklarında anlatıyorum elimde olmadan. Olumsuz ruh halindeyken rol yapabiliyorum insanlar anlamasın diye.
Bir dönem o kadar mutsuzdum ki bunu kimseye belli etmemek için mutluluk oyunu oynadım. Tabi beni çok iyi tanıyanlar "neyin var" deselerde "bişey yok" dedim. Başka türlü olduğum gibiyim. Hiç bir zaman farklı gözükme çabam olmadı. Sadece mutsuzluğumu belli etmemek adına kendimi saklarım o kadar.
Şimdi kimse dese ki ben oyuncu değilim beceremiyorum yalan söylemiş olur, hele hele bu devirde. Her kes biraz oyuncu hayat şartları gereği, bir tek fark kimi orta şekerli kimi az kimi çok.. buna bende dahil..
Kendi hayatıımın senaristi olduğum için rollerimi kendim belirliyorum. Kimse, olaylar veya durumlar çin değişmiyorum, sabit karakterli bir oyuncu olmak filmi daha keyifli bir hale getiriyor.