Çok sevdiğiniz birisi/birsey için kuralları yıkabilir misiniz?

İnsan iyiliği istediği gibi, nefsin arzu ettiklerini de ister.
Ne yazık ki insan çok acelecidir.

İki ilahi hitap, bir ayet;
"İnsan, şerri de hayrı istediği gibi ister. İnsan pek acelecidir!"
(İsrâ Suresi - 11 . Ayet)

Gerçekten de öyle, ulaşmak istediği küçük bir menfaatten ibarettir. Öyle olsa da onu büyük bir şevkle arzular. Çünkü onunla mutlu hissedecektir.

Bekaya aşık insan, gördüklerini kaybedeceği için sevmez doğrusu.
Hiç gitmeyeceğine ve hiç bitmeyeceğine inanarak tutunur.
Tutunur ki öyle bir dala, dikenleriyle birlikte tutan elleri de götürür..

Bir sevda, bir nesne, bir dava, bir inanç uğruna yitirir insan benliğini. Her gün biraz daha azalır. Tüketir kendini. Ölüm yalnızlığı gibi olsa da birliktedir şimdi..

Sahi kim bilir ki gideceğini? Kim bilir kopacağını kendisinden? Ömürlerini vermiştir oysa, bir gelecek vadederken..

**Bir davaya mı tutunmak? Ne acı batıl ise..
Bir kitap okumuştum.
"Kendini Arayan Adam - Halit Ertuğrul"
Ne güzel anlatıyordu yolculuk diyarında..
Davasına bir cihad uğruna asılır gibi asılmıştı sanki. 50 yıllık bir çaba, bir gecede gitmiş gibi.
Uyandı yeni bir sabaha, bismillah ile başladı. Durdu huzura.
Evet evet, yeni bir uyanıştı bu. Bambaşka bir diriliş. Kalp 50 yaşında dirilmişti!
Ancak bunun için tutunduğu (batıl) dava yıkılmalıydı..

Sevileni kaybetmek yıkar mı umudunu?
Gül kururken ardına bırakmaz mı yurdunu?
Dua sende unutma, yitirsen de onurunu.
Kalbe nur, gönle şifa; bulurdun ki nurunu..
[Son DUÂM]

**İnsana tutunmak mı? Gereği kadar korkutucu değil mi?

Sorsanız herkes mükemmel bir şahsiyet, herkes bir örnek abidesi ve yine herkes tahkikin numunesi..
Takip edeceklere bir yıldız gibi sanırlar.
Oysa kendileri bile nerede olduklarını bilmezler.

Bir insan için, bir aldanan için, bir beşeri mahlukat ve dahi gözünü kırpmadan gerisin geri sizden kaçacak biri için, menfaatlerle bile dostluk kurmak acı ve tehlikeli değil mi?

Hem herkes kıymeti kadarsa, insan insan olmadan biner mi kıymete?

"Kargayı şahine misal edersen, karga gider kızıl güle konar, kendini bülbül ilan eder."
(Âşık Şenlik)

Hz. Ömer r. a. ne diyordu?
"İnsanların en cahili (en ahmağı) kendi ahiretini başkasının dünyası için satandır."

Biz de ne cömertiz doğrusu..
Hakikat bu ya, insan çabuk aldanır.

Allah'ın hududunu bilmek ve asla çiğnememek gerekir.

Zira bilinçaltımızda beslediğimiz Allâh (c. c) adına olmayan aşklar, sevgiler, şefkatler musallata sebeptir, ilâhi tokadı yemenize vesile olur.

El-Vedûd! ismine şirk koşmanızla ortaya çıkan bu musallat, size asıl sevilmesi ve kendinizi sevdirmeniz gerekenin kim olduğunu acı bir tokatla ödetir.
Tabiiki farkına varabilirseniz..

Sözlerin en güzeli Rabbin kelamıdır.
Ben gördüm ki, verilen her taviz, insanı mütecaviz kılar. Ve nihayetinde insan aldanır.

Sevdiğiniz bir cansız nesne, bir inanış, bir davranış dahi olsa, onun varlığı, bekası ancak rıza-i ilahiye bağlıdır.

Siz Allah'ın güzel kulu olduktan sonra, asla zarara uğratılmazsınız..

O halde sebep kalpleri yumuşatmak dahi olsa, belli çizgiler vardır ki, geçilemez ve çiğnenemez...

#Selâmetle 🙂

Hayattaki tek kuralım, uyguladığım tek kısıtlamam; insanlara ördüğüm duvar.
İçeriye kimseyi sokmadığım, yıllar önce çizdiğim belirgin sınırım.
Eğer ki birisini sevmişsem, o kişi bu sınırı çoktan geçmiş demektir.
Yıkacak bir şey de kalmamıştır artık ortada..

Hiçbir şekilde yıkılmıyacak kurallarıma dokundurmazdım...
Bu çok sevdiğimde olsa...
Bu adeta kırmızı çizgiler gibi...
Kişiye yön veren, anlam veren kurallar ve değerler...

Bunun dışında kalanları, makul olduktan sonra neden olmasın...