Edindiğiniz tecrübelerden ınsanlara bir öğüt vermeniz gerekirse. Bu öğüt ne olurdu ?

dedem derdi rahmetli :

para var çare var ,

para var huzur var ,

para var karı var.

o zaman sosyal mesajımız (öğüt) ;

paranız olsun kardeşim...

Kimseye zayıf noktanı söyleme
Hiç kimseyi kendinden önemli tutma
Girişken ol
Yalan söyleme
En yakın arkadaşın da olsa sakın her şeyi anlatma

Asla asla deme ve herkesi kendin gibi bilme. Iyi düşün ama en kotuyede hazırlıklı ol. Allah tan başka kimseye tam manasıyla güvenme

İnsana verecegin degerin ölüçüsünü iyi belirle elinde tuttugun bir kuş misali ne fazla sıkıp canını acıt, nede gevşek tutup kaçır...

İnsanlara pek değil ama genel olarak birşeye üzülduğümde kendime "birtek olacakla öleceğin önüne geçilmez" derim..

Yazmaya başlarsam saatlerce yazarım da bu gecenin anlamına göre ne yazayım şu an muallaktayim, karar veremedim,

bu dünyada kendinden başka kimseye güvenme, destek alma ve kimseden medet umma. allahtan başka :)

Diline sahip çık. Herseyi heryerde söyleme, bugün dostun olan yarın düşmanın olabilir.

Dürüst ciddi olsunlar önce insan olsunlar hayat ne kadar zor olsada mücadele etsinler

Hayat boş döngü halinde hep aynı şeyler oluyor ve hiç bir şey düzelmeyecek

Kim ne yaparsa yapsın. Yapma deyince biz suçlu oluyoruz

her zaman hakkın yanında ol

Öğüdü önce kendine ver olurdu.