Kimsenin beni anlamayışı gibi hislere kapılıyorum ve kendimi yalnız hissediyorum bunun sebebi ne olabilir?

Aynen öyle diyebiliriz, söz konusu aile olunca insanın elinden bir şey gelmiyor

Maalesef

Bir buçuk sene falan oldu

Haklısınız, kendimi toparlamam gerekiyor. Her gün ona tahammül etmeye çalışmak zor. Fakat düşününce tek zorluk yaşayan ben değilim bu yüzden sanırım kendimi onlara rağmen toparlamam lazım.

Bunu en azından kendim için yapabilirim.

:) bu önerilerin için çok teşekkür ederim, bu görüşler birçok insandan daha iyi geliyor.

Aslında nereden başlayacağımı pek bilmiyorum.

Sorunların nereden geldiği belli, nasıl geldiği de belli fakat nasıl başa çıkacağımı bilemiyorum, dediğin gibi nasıl başlayacağımı bilmiyorum.

İnsanları değiştiremeyeceğim belli.

anlamadım

Bazı şeyleri sindirmek zor. Zaten sindiremediğim için değiştirmek istiyorum. Değiştiremeyeceğimi de fark edince belki de ben değişmeliyim diyorum, tabi bu o kadar da basit değil dediğiniz gibi. Kendimizi değiştirmek için belki zaman belki de cesarete ihtiyacımız var, sonuç olarak bu cesaret bende var ama dediğiniz gibi insanın kendini değiştirmesi düşüncelerini değiştirmesi zor. Belki de bir desteğe ihtiyacım vardır.

Teşekkürler, size de

Önceden gitmiştim fakat bir şey anlatamamıştım, yani çekinmiştim. Tekrar denemeye karar verdim, gideceğim bir gün ama ne zaman bilmiyorum.

Haklısın önerin için teşekkürler.

Ailesel durumlar

Hani derler ya en çok yakının canını acıtır diye. Böyle olunca şey diyorsun o bile böyle yaptıysa başkası ne yapmaz diyorsun ve uzaklaşıyorsun yalnızlaşıyorsun

Böyle insanlarda inan ki utanma bile yok. Hani yapıyorsun yapacağını bari utan ya da ne bileyim insanlık belirtisi göster ama yok, bunlar olmayınca insanın pes ediveresi geliyor.

Bu tatlı yorum için de teşekkürler bu arada.

:) İnşallah