alacağım karar sadece beni etkilemeyecekse o zaman o kararı almakta zorlanıyordum.. Ancak bu endişeli olmama rağmen düşündüğüm insanlar tarafından çok kolay harcandığımı fark edince artık zorlanmadan karar almaya başladım
Hemen hemen her koşulda soğukkanlı bir şekilde doğruyu seçmeye çalışırım. Duygularımın mantığımı kör etmesine izin vermiyorum ki beni zorlayan tek etken duygularımdı.
En iyi kararı vermeye çalışırken veya herşeyin fark etmediği anlarda çok zorlanırım. Genel olarak kararsızımdır zaten. Hele ki alışveriş gibi konularda. Allah karar vermek zorunda kalan değil, kalınan iki ürünüde satın alabilecek imkan versin. Bence çözüm bu.
Bugün işe gitsem mi yoksa kendime izin mi versem diye ciddi ciddi düşünürüm bazen. Bir de insanlarla ilişkilerimi kesme konusunda kararsızlık yaşadığım olur. Git geller yaşarım zaman zaman.
Kariyerle ilgili, öğretmen olmak istemiyorum ama bölümüm bu. Tıp okumak istiyorum içimde kaldı ama sayısalım yok. Sanata yönelmek istiyorum ama bunun için de Güzel sanatlar bölümünde okumam gerek. Devlet konservatuarında keman çalmak istiyorum bunun için de konservatuar bölümünde okumam gerek. Çok karışık durumlar. Sanırım yaşım ilerledikçe eleme yapacağım 😄
açık konuşmam gerekirse duygusal olaylarda kararı ben değil beyfendi verir mantıksal olaylarda yine de bi danışırım baktım ses yok beynimle düşünmeye başlarım sonra döner dolaşır en sonunda kıçımı dönüp giderim velhasıl karar vermek bana göre değil, spontane yaşarım
Moralim bozuksa karar vermekte zorlanabilirim,,, eğer bir karar almam gerekiyorsa , sahile gider , saatlerce düşünür taşınır, bir yol haritası çıkarır ve karar veririm,,çünkü karar lar insanın kaderini belirler her daim
Kendimi baskı altında hissettiğim zamanlar karar vermekte zorlanıyorum diyebilirim. Onun dışında kafam sakinse ve odaklanmamı engelleyen bir konu yoksa net kararlar verebiliyorum..
Tek başıma veya arkadaşlarla uzak illere gezmeye gitmek konusunda karar vermekte zorlanırım. Malum ailem komşu illere özel izinle gönderirken, uzak illere göndermiyor.