Üzgün olduğum zaman hep uyumak istiyorum, neden sizce?

Merhaba,

Bu sorunsalı kısmen ben de zaman zsman yaşarım. Hassas bir yapımız olduğu için bazı olumsuz davranış ve söylemler bizi derinden etkiliyor ve bunların karşısında kayıtsız kalamıyoruz sanırım.
Yapacak bşr şey bulamamak, bu etkiyi azaltmak için güç ve enerjiyi kendimizde bulamadığımız zaman akla en yatkın gelen uyumak bir nebze bize an'ı kurtarmak gibi geliyor. Bu sayede sorunlardan bir nebze uzaklsştığımızı sanıyoruz ki bu da doğru bir eylem değildir.
Aslına bakılırsa uyuduğumuz zaman beyin bu sorunlarla meşgul olmaya devam eder. Uyandığımız zaman daha da belirgin olmaya başlar her şey..
Bunun yerine yapmamız gereken şey kendimize sessizlik alanları oluşturmak, bunu yaparken de pozitif düşünmek ve en azından kendi kendimize konuşmaktır. Bu sayede bir şekilde sosyal olmuş ve bizi üzen her ne ise onunla yüzleşmiş oluruz.
Duyduğumuz bu stres, kaygı ve korkuların bizi hareketsizleştirdiğini göz önünde tutarsak ve uyku ile bunu da sabitlemiş olursak, yapmamız gereken şey biraz hareket etmek ve gerekirse biraz yürüyüş, egzersiz yapmak oldukça faydalıdır.
Ayaklarımız her ne kadar geriye gitse de bunları yapmamak adına o an harekete geçmek en doğrusudur kanısındayım. Çünkü insan hissettiği bu duyguların verdiği acı ile ve bunu sürekli uyku ile atlamayı denediği zaman onun bağımlısı oluyor..
Ve sonunda daha depresif, içe kapanık, asosyal bir birey olup çıkıyoruz..
Biraz hareket ederek siz de ben de ve bu sorunlarla karşı karşıya kalan her kim varsa bunu atlatabilir..

Her şey gönlünüzce olsun. Sevgiyle kalın..