Kırdığın, üzdüğün birinin ölüm haberini aldığında ne hissedersin? Tek bir kişiye can dostum demiştim. Onu da 12 sene önce kaybettim. Hem de gereksiz bir tartışmanın ardından... Ecelin ne zaman geleceği belli olmaz. Bu yüzden vedalarım bile hep özenli olur, güzel hatırlanmak adına... Özellikle değer verdiğim birini kırmamaya çok dikkat ederim. Neden kötü ayrılalım ki? Onca güzel şeyi de birlikte yaşamadık mı? Hayat, bu kadar taş kalpli ve insafsız olacak kadar basit değil ve çok kısa.
Kırdığın, üzdüğün birinin ölüm haberini aldığında ne hissedersin?
Geçmişte çok insan kırdım, pek umursamazdım, idealisttim... Kendimcede başarılıydım. Aslında şimdi bakıyorum da başarılı olmama ihtiyacım olmamasına rağmen başarılıydım... Şimdi de aynıyım fakat bu yüzden Almanları seviyorum, çünkü onlar konu business ise , duyguları karıştırmıyorlar... Ölüm? çok derin... Acıtan bir duygu, en son büyükannemi kaybettim, her pazar uğrardım yanına hal hatır sormaya, sanırım sevdiklerim ile aramda bu tür tekrarlayan davranışlarım var, ara ara görüşmek gibi... Kaybettiğimde, yaşamın gerçek yüzünü görüp korkuyorsunuz. Ne kadar aslında boş olduğunu, cenazede malk mülk sevdalılarını, beşeri yeme-içme derdin de olanları... Belki de insanların acımasızlığını farkediyorsunuz... Sadece şunu hissettim, hala kulaklarımda çınlar. '' Yaşam çok kısa... Durma koş hadi, bak hayat kaçıyor... '' ... Hey gidi büyükannem, hayat ise karşı komşunun kızıydı, nezaman onu kızdırsam, beni ona sarardı... Yüzünde münzipçe bir gülücük ifadesi... Orjinal kadınlar neşe katar yaşama... Şimdi herşeyimi versem, sevdiklerimi getiremiyorum... Hatrı kalan köpüklü bir türk kahvesi için...
Babamla bu şekilde veda ettik. O gece ömrümden ömür gitti.. Zamanı geri almakla ilgili ne zaman bir soru okusam bu olay gelir aklıma.. Tam 15 senedir dün gibi.. Oysa hiçbir şey geri gitmiyor, geri alınamıyor. Detaya katılıyorum.
Sonuna kadar katılıyorum bu yüzden hayatıma dahil edeceğim insanlar eşdost akraba vb.. herbirini daha dikkatli seçiyorum yakınlık kurarken... İnsanlar malesef ya tartışmada ya da küstükten sonra gerçek yüzlerini daha çok gösteriyorlar. Birde fazla değer verdiğinde sana olan gerçek ilgisini anlayabiliyorsun. Hayatımda yeri olan insanları ben seçtiğim için ardından da kötü konuşmayı tercih etmiyorum. Kim olursa olsun iyi olduğunu bilmek bile mutlu edebiliyor. Belki bir gün yollar yine kesişir diyebiliyorum. Bu yüzden yüzyüze tekrar bakabilecek değerleri veren insanlar olmasını istiyorum... Kırdıysamda özrümü dilerim gönlünü alırım. Önemli olan geri düzelmesi değil. Kırgınlığın bitmesidir benim için🤷♀️
1
4 Yorumla
Soran
+1 yıl
Senin gibi düşünüyorum. Sanki kendi düşüncelerimi okudum yine...
Başın sağolsun öncelikle. Aradan 12 yıl gibi uzun zaman geçmiş ama unutulmuyor gelemeyecek olanlar. Gidenler için yapılacak en güzel şey dua etmektir. İnsan ölümü düşünmeli hep, son vedanın ne zaman olduğunu bilmiyoruz, bilseydik daha özenli davranırdık birbirimize. Ölümün soğuk yüzüyle yüzleşenler daha olgun oluyor. Ben kolay kolay insanları kırmam, birisi var ki onun ölüm haberini alsaydım eğer, hiç pişman olmazdım. Karşılıklı olarak kırdık birbirimizi, hatalı olan daha çok benim ama o benim ölümüm için dua etti, onun için hiç pişman olmam. Çünkü o benim içimde çoktan öldü. İnsanlar unutuldukları zaman gerçekten ölürler ve güzel hatırlanmak önemli
Lisedeyken bi çocukla kavga etmiştim. Suçlu olmadığı halde tokat atmıştım bi anda istemeden. Sonra bayağı üzülmüştüm. Diğer gün özür dileyecektim çekindim dileyemedim. Araya hafta sonu girdi, ptesi özür dilemeye kararlıydım. Okula gittiğimde öldüğünü öğrenmiştim. Aşırı etkilenmiştim o zaman ya, daha 16 yaşındaydım. O olaydan sonra birinden özür dilemem gerekiyorsa asla geciktirmem büyük bi ders oldu bana
O üzdüğüm kişi toplu halde ölüm yaşayanların arasındaydı. Haberlerde görünce ona ulaşmaya çalıştım ama olmadı. Ulaşamadım.. Çok korktum ne yapacağımı bilemedim. Sürekli yazdım aradım ama haber yoktu. Ve haberlerde sürekli ölen kişi sayısı artıyordu. O sayı arttıkça mahvoldum. Gece yarısı bana geri döndü ve iyi olduğunu söyledi.
Çok berbat bi his.. Kimseyi üzmeyin.. 1 dk sonrası bile geç olabilir😞
Düşmanım bile olsa öldüğüne üzülürsün. Hiç tanımadığım bir meslektaşım ile marka tescili yüzünden papaz olmuştuk. Karşılıklı ihtar falan çektik ama sonra ölüm haberini aldım. Tanımama rağmen üzülmüştüm. Keşke yaşasaydı da mahkemelik olsaydık.
Kırmamıştım, şahsen detaylı tanışmamıştık ama benden hoşlanan bir kızın yıllar sonra hayatını kaybettiğini öğrenmiştim. Geldi de reddettim değil, sadece haberim olmuştu böyle bir şey olduğundan. Ben sınavlarımla mücadele ediyordum.
Oldum olası hümanist bir insanım ancak silersem asla arkama dönüp bakmam, şayet ben kimseye hata yanlış vs yapmıyorsam kimsenin bana yapma hakkı yoktur!!!
Ölüm hiçbir şeyle kıyaslanmaz, hiçbir duygunun arkasında kalmaz bir hakikattir. Ölümde bir duraksama olur. İnsanlık etkiletinden ötürü ağlamasamda sevinmem..