Ailem çocuk gibi kısıtlıyor beni hala?

18 yaşındayım ama hala kısıtlı yaşıyorm. dışarıdayken sürekli aramalar evden çıkmadan geç gelme lafları gelince kmle takılıyosun ne yaptınız hangi arkadaşların vardı vs eyw merak ettiğinden soruyoda ne bileyim bnmde zoruma gidiyo açıkcası hesap vermek. Dışardaki olayları görünce merak ediyolar endişeleniyolar ee dünya dönüyor herşey olucak elbet ama sürekli kaygıylada yaşanmazki o zaman hiç çıkmayalım dışarı hiç yaşamayalım başkaları kız evlat diye kaygılanır erkekleri serbest bırakırlar erkek adam diye biz erkek olduğumuz halde bizi adam yerine koymuyolar hala çocuk gibi davranıyolar bırakında biraz olgunlaşıyım. Dışarıdayken arayıp desem mesela geç gelicem ben merak etme diye haber versem bile yinede izin vermiyorlar çevremde bakıyorum hç kimse böyle değil bıktım artık bu tutumlarından ne insanın kendine güveni kalıyor nede kendi başına bir plan yapabiliyor bağımlı gibi hissediyorum kendimi hala çocuk gibi hissediyorum hiç olgun hissetmiyorm böyle kafasına göre takılan arkadaşlarımı görünce yanlarında çocuk gibi hissediyorum kendimi.