Duygusal acıların hiç geçmeyeceğini düşünürüz. Duygusal acılarımız belki fiziksel bir acıya göre daha fazla zaman alır, ama yine de zamanla bu acılarımızda da geçer. Kimimiz üzerini örter kimisi herkese anlatır kimisi ise acıyı dibine kadar yaşar ve kendini refaha kavuşturur
Herkese anlatmam, anlayamazlar birincisi. Üstünü örtmem imkansız yapım müsade etmez umursamamazlık edemem. Ben sanırım acısını dibine kadar yaşayanlardanım sindire sindire. Biraz zaman alsa da bu. Böyle atlatıyorum.
Kendi içinde dibine kadar yaşayan insan, istemese de o şeyi yaşaya yaşaya pişiyor.. Piştikçe de olgunlaşıp kıvama geliyor.. Rabbine ettiği dua ise o alevi söndüren en önemli şey..
Kendimi başka bir işe vererek, o acıyı yaşatan insana dair herşeyi yok ederek en etkilisi de bu oluyor ona dair hiç bişey birakmazsan en azından bı tık daha kolay oluyor atlatmak ✌️❤️