Neleri seversin?

Ben umut etmeyi seviyorum, tüm olan olumsuzluklara rağmen umutlu yaşamayı.
Anı yaşamayı seviyorum, geçmişi dert edinip gelecek için kaygılanmaktansa o anı hissederek en iyi şekilde yaşamayı seviyorum.
Ben bitiş çizgisine ulaşamasam da çalışmayı seviyorum. Bütün engellere tabulara rağmen çalışmayı. Kimse için değil, para için veya şöhret için değil; sırf ben başarılı olmayı istiyorum diye çalışmayı seviyorum.
Hatırlıyorum da çevremde hiçbir kız basket oynamıyordu. Benimse ilgimi çekmişti v seviyordum. Arkadaşlarım, öğretmenlerim hatta ailem bile kız sporu değil o zorlanırsın, yapamazsın, hevesin kaçar vs çok ilgilenme demişlerdi. Ama canım sıkkınken ne arkadaşlarım pardon arkadaşlarım yoktu, ne ailem keyfimi yerine getirebiliyordu ne de film dizi vs. Basketbol topunda elimi gezdirmek bile bir şekilde huzur veriyordu. Tek başıma biraz ilerledim ama ne kadar mümkün ki? Şimdi çok iyiyim dedim ve erkeklerin arasına katıldım. İlk maç biraz kötü geçmişti. Kendimden beklediğimin aksine pek bir şey yapamamıştım. Hiçbir guardı geçemiyordum, şutlarımın hepsi bloklanıyordu. Sonra herkes bana bak gördün mü yapamazsın boşuna sakatlık çıkarma başımıza demişlerdi. Tabii üzülmüştüm çünkü tek başıma izleyerek ve deneyerek iyi hale geldiğimi sanıyordum ama onlara kanıtlayamadım. Sonra kovmalarına rağmen giriyordum maçlara, çoğu zaman faul bile yapılıyordu anla bu spor için uygun değilsin denilenerek. Sonra hepsine çikolata ısmarlıyordum ve öyle kabul ediyorlardı maça. 4-5-6. Sınıflar böyle geçti. Sonra yalnızca bireyselde değil toplu oyunlarda da kendimi geliştirmiştim. 7. sınıfta okul değiştirmiştim, okulun ilk günü basket oynayan erkeklerle kavga ettim. Alleyoop denedim diye takımında olduğum çocuk üstüme yürüdü ve çıkmamı işaret etti ben de topu yere sertçe vurunca sinirlenip bana tepki gösterdiler. Sonra öğretmenlerin kulağına gitsin istemediklerinden beni tekrar maça aldılar. Ve ben yine alley oop denedim 3 kez daha denedim ve ancak sonuncusunda tuttturabilmiştim penyeyi. Sonra birkaç kız da ilgileniyordu basketbolla ve 1 ay hem kendimi hem onları hem de onlar beni birbirimizi çalıştırdık ve sonra takım önerisi sunduk beden eğitimi öğretmenimize o da kabul etti. O yıl pek başarılı olamamıştık takımca ama büyük şeyler başarmıştık zaten kendimizce. İlk forma numaram 13tü 🤩. Sonra okul takımında 2 yıl kaptanlık yaptım, sonra da 3 yıl klüpte yıldız kadınlar A takımında kaptanlık yaptım. Bunları hatırlamak iyi geldi.