Dünya hayatında bir insana tüm dilediklerini sunsak da asla daimi huzur ve mutluluğu bulamayacaktır. Çünkü bizim yaratılış fıtratımız buna meyillidir. Eskiler ne güzel demişler, '' bal yiyen baldan usanır '' diye, demek ki dünyanın en hoş şeyini yerken bile bıkabiliyoruz, nasıl daimi huzur ve mutluluk edinebilsin ki?
Öte yandan, elbette siz de haklısınız. Yoğu görmeden, asla eldekinin de kıymetini anlayamıyor insan. Ne zaman ki elindeki değerleri, nimetleri yitirmeye başlıyor, o vakit dünyaya dair pişmanlıkları, serzenişleri baş gösteriyor. Bilakis, insan eğer sağlıklı ve mutlu iken şükür edebiliyor, nimetlerin ve eldekilerin kıymetini anlayabiliyorsa dünyada ancak bir nebze olsun kalben ferahlığa erebilir. Şu dünyada sıhhat ve huzur dışındaki arayışı olanların tamamı bir gün, kesinlikle pişmanlıklar içinde kalacaktır.
Bu sahayı iyi değerlendirip de daimi huzurun olduğu ahirete yatırım yapmaktır ancak bize düşen.
Bilmem, belki o vakit hep daha hep dahasını isteyen ve elindekilerle yetinmeyen insanlardan sadece biri olurdum. Az 'ı karar olmazdı muhtemelen. Yalan söylemeye de gerek yok.. Ya da başka profiller çizmeye.
Mutluluğa hep farklı bakmışımdır. Mutluluğu kendi içinde bulamamış bir insanın önüne bütün dünyayı serseniz de mutlu olamazlar bence. İnsan ufacık şeylerle mutlu olabildiğinde hayatın tadını alabiliyor çünkü.
Ayrıca mücadele etmeden, bir imtihanın eşiğinden geçmeden insan elindekilerin değerini bilemiyor. Tam da sizin dediğiniz gibi. Hayat tüm bu zorlukların ve güzelliklerin birleşimidir. Hüznün içinde dahi bir mutluluk hep gizlidir. Yeter ki insan görmek istesin...
İnsan her şey istediği gibi olsun ister. Ama olmayan şeylerin ardında dahi nice güzel 'hikmetler' mevcuttur. Bu hikmetleri idrak etmek ve Allah'ın yüceliğini görmek beni hep daha mutlu etmiştir. Hamdolsun...
Hayır diyemezdim hatta dünyanın en mutsuz insanı bile olabilirdim çünkü geriye baktığımda istediğim ama olmayan çok şey var ozaman en mantıklısi en güzeli gibi görünsede Şu an iyiki olmamış diyorum.. Biz sadece gözümüzün gördüğü ilmimizin yettigi kadarıyla birseyler seçebiliriz Ama Allah herseyi görür ve sonsuz bir ilme sahiptir hersey kendi istediğim gibi değil Rabbimin istediği gibi olduğu için mutluyum😊 çünkü şüphesiz en hayırlısi onun istediği yaptığı nasip ettiği gibidir..
İnsan ulaşamadığı, yapamadığı şeyler için yaşar ve heyecan duyar. Ulaştıklarının ise bir önemi kalmaz. Bir çocuğa bir oyuncak alırsanız onun değerini bilir ancak istediği her şeyi alırsanız hepsini kırar...
Herkes mutluluğu farklı yerlerde arıyor üstad.. Benim için bir çocuğun tebessümle bana bakması bile beni mutlu edebilecek yeterli birşey. Bunun yanında herşey istediğimiz gibi olsaydı yeryüzünün cennetten bir farkı olmazdı. Ama buna da hamdolsun diyorum..
İnsanların kendilerini anlatırken ki, sahteliğini anlatan bu yazı çok hoşuma gitti. Herkes mutlu olursa, canları sıkılıp, beni mutsuz edebilirler gibi veliyor bana.