Kardeşim normal mi ben mi safım?

Arkadaşım kardeşimi tanimiyor. Arkadaşıma söylersen tamam teşekkür ederim der ve anlayışla karşılar. Sadece ben kırmak ve üzmek istemiyorum. Anlamani da beklemiyorum. Çünkü sen de kardeşim kafasindasin. Yani ben genelde iyiliği ve yardımı sectigim için ben de sizi anlamıyorum

gerçekten iyi olan bir insan kardeşini de anlayışla karşılar ve sanki ona dünyanın en kötü şeyini yapmış gibi muamele etmez. Asıl sen anlamıyorsun bence, kardeşini bir şeye zorunlu tutmaya çalışıyorsun bu mu iyilik?
Zaten bahsettiğim şeyde bu kırmak ve üzemek diyorsun? Neden kırılacak veya üzülecek notları ona atamadığın kardeşinden izin alamadığın için mi? İşte bende bundan bahsediyorum kendini zorunlu hissediyorsun. kırılıp üzüleceğin düşünmen bunu anlayışla karşılamayacağını düşünmen demek oluyor.

Olay zorunlu olup olmamak değil. Olay zorunlu olunca bişey yapma ihtiyacı duymak. Yani mecbur muyum demek mecbur olsam yapardım demek. Oysa ben mecbur bile kalsam yanlış olan biseyi yapmam. Farkımız bu işte. Dedigim gibi anlamanızı beklemiyorum. Kötülük içinize sinmiş artık.