Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî şöyle der, "Benim hayatımı yargılamadan önce, benim ayakkabılarımı giy ve benim geçtiğim yollardan, sokaklardan, dağ ve ovalardan geç. Hüznü acıyı ve neşeyi tat. Benim geçtiğim senelerden geç, benim takıldığım taşlara takıl. Yeniden ayağa kalk ve aynı... yolu tekrar git, benim gittiğim gibi. Ancak ondan sonra, beni yargılayabilirsin..."
"İnsan, başkasında kınanacak birşey görüyorsa, onun varlığını en başta kendi nefsinde irdelemeli, denemelidir"
"Sınanmadığın günahın masumu sanma kendini" sözünü nasıl yorumluyor sunuz?
Kişilik & Karakter konusunda 19,5b cevap paylaştı.
"Sınanmadığın günahın masumu sanma kendini"
Bu söz sadece insnca, dedikodu yapmadan, ayıplamadan ve çirkefleşmeden bizi yaşatabilir. Tüm neden, niçin ve nasılların cevabı bu sözde gizli. Onun yerine ben olsaydım daha beterini yapardım diye düşünmeyi öğrendim ben. Bu sebeple kim ne yaparsa yapsın, ayıplamam, dedikodusunu yapmam/yaptırmam, sırrını açık etmem ve irdelemem. Herkesin kendi hayatı, kendi zaafları ve kendi hesabı.
Yorumun için teşekkür ederim... İnsanlar, bazen yaşamadığı olaylarda, kolayca yargılama yolunu seçerler... Belki de empati yapamadığından... Bilmiyor ki, o olayı yaşasa belki de ayağı kayacak...
Bu aslında çok büyük bir erdemdir. Bunu kavrayabilmiş kişiler, hayata da diğer insanlara da çok farklı bir gözle bakarlar.
İnsan evvela kendini tanımalı ve bilmelidir. Kendini tanımayan, nefsini bilmeyen her insan başkalarını yargılamakta da bir beis görmez. Ve karşıdaki kişiyi de tanımaya niyet etmelidir, kalbini görmediğini de tanıdım diye ilan etmemelidir. Çünkü o kalp içinde nice şeyler taşır. İslam alimleri bir hatayı gördüğünüzde kişiyi değil ameli kınayın der. Çünkü o amel kötüdür ve bellidir. Ama insan da acizdir. Her insanın aciz olduğunu ve hataya düşmeye muktedir olduğunu bilmelidir bir müslüman.
Bir de insanların nasıl imtihanlardan geçtiğini, nasıl çevrelerde büyüdüğünü, ne acılar çektiğini ya da içinde bir pismanlık taşıyıp taşımadığı bilemeyiz. O yüzden insana sığ değil derin bakmalıyız. İnsanların hikayelerini bilmeliyiz ki insanlara bakış açılarımız değişsin. Bir de bir insanı yargılamadan önce kendimize bakmalı ve ben ne kadar doğruyum acaba demeyi ihmal etmemeliyiz.
Yargılamak bir insanı bile bile o günah çukurunun da içinde bırakmaktır aynı zamanda. O yüzden dilimize de tavırlarımıza da dikkat etmeliyiz vesselam...
Bu yüzden pek büyük konuşmam. Empati yoksunu da değilim şükür. Hep derim kimin ne yaşadığını ve davranışlarının sebebini bilemeyiz. Yine de bu söz büyük günahları hoşgörüyle karşılayacağımızın anlamına gelmez. Bazı günahlar vardır asla anlayışla karşılayamam anam, babam yapsa bile.
Aslında sorunun alt metininde şiddetli bir "azar" var. Kimseyi bilmeden, görmeden, onun yerinde olmadan kınama; belki de sen onun yerinde olsaydın aynı durumlara düşerdin mânaları var.
Hayat o kadar enteresan ki... Bir akrabamız var, yıllar onca "abes" bulup kınadıkları her şey başlarına geldi; oğulları ve torunları vasıtasıyla. Şimdilerde öyle üzücü durumdalar ki, arada bakarım gözlemleyerek neler düşünüyorlar diye. Çok gariptir, o kınayıp hatta dinsizliğe işaret gösterdikleri durumlar yanı başlarında vûku bulunca, hoş görmeye, "gençtir yapar" demeye, "olsun, biz içlerini biliyoruz, kötü değiller" demeye başlamışlar. Büyük laf konuşmamak lazımmış demek ki...
Öte yandan kendime göre duruma bakacak olursam, bir insanda gördüğüm şeyi neredeyse asla kınamam. Kınamak, aşağılamak, hor görmek erdemli ve insanî de değildir ama karşımdaki usulsüzlüklere de asla susmayı yeğleyen biri değilim. Hayatta herkesin yapmayacağı şeyler var; aileden aldığı düstur, ahlâkî eğitimi doğrultusunda. O durumlara da elhamdülillah düşmemek için Allah korkusu kâfi gelir bizlere, çok şükür.
Yargılamayı sever, insan... insan kendisine affedici olduğu kadar karşısındakilere affedici olmaz. Karşısındakinin küçücük günahının affına ihtimal tanımazken, kendi dev günahlarına, garantiymiş gibi af bekler. Oysa insan, dünyadaki kendi adaletini de, görecek, vakti gelince.
Ben nasıl böyle yapar dediğim her imtihana düştüm.. bazisini geçtim bazisında aynı duruma düştüm😕 Söze gelirsek gerçekten de öyle bir insan yaşamadığı şeyin hakkında çok rahat konuşabiliyor neden böyle yapmadin neden böyle yapmadın diye ancak Kendide yasayinca anlıyor.