Hayatta en utanç duyduğunuz an?

feribotta gidiyoduk korkuluklara yaslanmısım hem manzara seyrediyor hem sigara iciyordum sigara icerken nedense hep tüküresim gelir o an tüküremedim cevremde insanlar vardı agzımda birkitridim baya doldugunu hissettim öyleki cenem agırmaya baslamıstı saldım gitti bildigin salyadan olusan bir gülle asagı dogru hızını almıs sekilde giderken sanki beni bekliyormus gibi dazlagın birinin kafayı cıkaracagı tuttu kafa da ne kafa mitralyöz gibi parlıyor mübarek tükürügün kafayla bulusacagı ana yakın kendimi geri cektim ama kavusma anında o cıkan ekolu şaaaak sesini bugün bile kulaklarımda duyarım :)

ilk bulusmada sevgilimi tekneyle yemege çıkarmak istemistim. ancak gec kaldıgımız icin tekneyi kacırmıstık ve ben boyle bir seye maddi olarak hazır digildim sonra onu bir restoranta goturdum param yemekle tam gelmişti ve dönücek param yoktu sevgilimden donmek için yardım istemistim en utanc duydugum an o andı