Ben neden gençler gibi olamadım yaşayamadım?

10 15 18 20 25 30 yaşında da istediğim hayatı hiç yaşayamadım istesemde olmadı olmuyor da zaten sorun var ve ben bu sorunu çözemedim açılamadım kapanık kaldım ve artık açılmak için geç kaldım çünkü zamanında açılmam gerekti

Akraba tanımam görmem etmem ailemle de hiçbir yere gitmem ben insan içine çıkamıyorum insanlardan utanıyorum çekiniyorum sessizim kimseyle konuşamam ayrıca dışardan korkuyorum dışarı çıkamam ve sosyal hayata uyumsuzum

Hayır psikologluk durum yok

Ben kimseyle konuşamam gerçek hayatta da sanalda da dışlanan ezik görülen biriyim kimseyle arkadaş olamıyorum konuşamıyorum bende böyleyim işte

Ben bu yaşıma kadar böyle yaşadım hep dışlandım ezik görüldüm aşağılandım seven sayan olmadı hep kendi halimde içime kapanık asosyal yaşadım ergenliğim gençliğim böyle geçti bu yaştan sonra da bu düzelmez maalesef hayatta toplumda yerim hiçbir zaman olmayacak evde yalnız çürüyüp gidicem

Beni anlamıyorsun kimse anlamıyor beni maalesef sana basit geliyor değil mi bu durum ama yaşayan bilir işte

Senin şu zihniyet dediğin şey benim hayatımın sorunu ve ben bu sorunu çözemediğim için hayatım mahvoldu

Sağ ol ama benim kimseden beklentim yok olamaz da kimseden yardım destek beklemiyorum ben kabullendigim bir sorunla yaşıyorum zor da olsa buna dayanıyorum sadece burada içimi dökmek hayatta neler kaçırdığımı insanların benim hakkımda neler düşündüğünü merak ettiğim için böyle soru soruyorum bu durum konuşmakla falan çözülmez inan ki bu durum düzelmez sanmıyorum artık inanmıyorum

Sağ ol ama bazı durumlar insanlar için değişmiyor maalesef benim durumum çocukluktan gelen oluşan gelişen bir sorun ve geç kalınmış bir sorun bu yüzden bunun telafisi de tedavisi de yok ben senelerdir bu durumun içindeyim hep düzelmek değişmek istedim ama başaramadım çocukken ergenken gençken başaramadıysam demekki değişebilecek bir şey değil

Bende ilkokula liseye gittim ama hiç sosyalleşemedim hiç açılamadım hiç arkadaş edinemedim hep sessiz pasif içime kapanık asosyal kaldım

Ben ailemle bile dışarı çıkmıyorum hiçbir yere gitmiyorum markete pazara bile gitmiyorum gençliğim hep evde geçti senelerdir dışarı çıkmadan yaşıyorum dışarıya uyumsuzum sosyal hayata uyumsuzum insan içine çıkamıyorum insanlarla çekiniyorum utanıyorum kendime özgüvenim yok sessizim kimseyle konuşamam zaten ben ayrıca dışardan korkuyorum

Doktorluk durum yok kişiliğim böyle benim değişmez düzelmez maalesef çocukluktan oluşan bir durum ve artık çok geç