Hissiz gibiyim boşa yaşıyorum sanki kendimi boşlukta gibi hissediyorum?

Kendini uzayda asılı kalan bir yaprak gibi mi hissediyorsun? Öyleyse dinle beni.

Biz farkında olmadan kendimizi kötü hissettiğimizde, aslında bastırdığımız bir korkunun etkisi altındayızdır. Bu durumdan kurtulmanın yolu; bastırdığımız korkuyu bulmalı ve onunla yüzleşerek, onu aşmalıyız. Her ne kadar bu korkuyu aşsak bile, bir süre sonra bastırdığımız diğer korkuların etkisi altına gireceğizdir. Her eksiklik ve bu eksikliğin ihtiyaca dönüşmesi, yeni bir korku demektir. Sahip olmak başlı başına korku getirir zaten. Ve korku dolu bir insan, özgür bir zihne sahip olamaz. Bu yüzden insanın sahip olduğu her şeyi kaybetmesi, o insana özgürlük verir. Çünkü korkulardan arındırır insanı.  En büyük korku, sahip olunandır ki bu yüzden ölümden korkmamız doğaldır. İstesek de, istemesek de bu cana sahibizdir. Sahip olduğuna gösterdiğin ilgi, seni sahip olduğunun kölesi yapar. Seni kendinden uzaklaştırır. İnsan kendinden uzaklaştığı zaman, kötü hisseder. Eğer korkun, istediğin hayatı yaşayamamak ve olduğun kişi olamamaksa; sen bu korkuları bastırıp da; farklı şeylere yöneliyorsan; kendini asla iyi hissedemezsin. Kendini yönlendirdiğin şeyler sana bir süre sonra anlamsız gelmeye başlayacak ve eksiklik hissedeceksin. Kendine yakınlaşma ihtiyacı, yaşamak istediğin hayatın hayalinin ihtiyacını hissedecek ve tekrar bir bütün olarak kendini iyi hissedeceksindir. Korkulardan arınmanın en etkin yolu; sahip olunan her şeyden vazgeçilmesi, sorumluluklardan kaçınılması ve kişinin olabildiğince sadece kendine ihtiyaç duymasıdır.

Mutluluğu etrafta aramak yerine neden kendinde bulmuyorsun? İnsanlar sıkıcıydı, mutlu olmak için neden onlar olamazdı. Sanat topluma gösterildi, toplum sanata gösterilmedi. Müzik tekildi, fakat her tekil olan müzik içermezdi. Mutluluk evrensel değildi, fakat evrensel olan her şey insana mutluluğu getirdi. En azından öyle sanıldı.

Ne istediğini bil; mutluluk ne istediğini bildiğin şeyin içinde.

Bu durum bende de var ve biliyorum ki bir daha eski neşemi kazanamayacağım. Bazı insanlar içimizdeki umut dolu sevinçli kişiliği yok ediyor, hayatın manasızlığını da gördükçe dümdüz yaşamaya başlıyorsun artık. Biraz da içli bir mizaca sahip olundu mu kendi kendine yetiyor artık başka da kimseyi istemiyor insan