Yarası olmayan şifacı iyileştirici olamazmı?

Kısmen katılıyorum ama tamamen doğru olduğunu söyleyemem...
Şifa kimden gelir bu hiç belli olmuyor bazen insan hiç bir acı çekmemiş olsa bile seni o kadar derinden hissedip anlayabiliyor ki bu acıyı yaşamış birinin bile bu kadar şifa vermesi imkansız oluyor.
Bence yaşamaktan daha önemli bir konu var insanın empati duygusu ve kendi içinde olayları psikolojik, sosyolojik ve diğer etmenleri de hesaba katarak analiz etme gücünün olması diğer türlü bin bir türlü acı çekmiş olsun bunlarla nasıl baş edeceğini bilmeyen, kendi içsel dünyasına erşimi olmayan birinin benim yarama merhem olma olasılığı tavuğun Kinder yumurta çıkarmasını beklemek gibi ütopik olabilir.
Tabi ki tecrübeler önemlidir yaşanmışlıklar, acılar bunlara saygım sonsuz ama benim için tek kriter kişinin içsel dünyasıyla olan sağlam bağıdır yaşamasına gerek yok, analiz gücü ve hayal dünyası geniş olursa hayalde bile o acıların sonuçlarını ve nedenlerini görebilir ve böylelikle sana ışık tutarak yol gösterici bir unsur haline gelir.
İşin aslında insanın ilacı kendi öz gelişimindedir ama bazen dışardan bakan bir gözünde kritik noktalara ki küçük dokunuşları bizi şifaya daha kestirme yollardan götürebiliyor...

Hayat insanin dünü bugunu yarini hayalleri arasinda ki bir yolculuktur
Ve hayatta tum yolculuklar anlamakla baslar Sevgi güzellik askla devam eder
Ruhi Su usta:
Insan olmak suçu, suclarin en guzeli en ozeli en kiymetlisi olmali
ve insan yasami boyunca bu suçu bu sucu islemeli demis bir sözünde
Fransiz Yazar Voltren Insan dünyada yapamadığı tüm iyiliklerden sorumludur demiş,
Efsane Vali Recep Yazicioglu
Gidemedigin yer dokunamadigin
Insan senin değildir demisti,
Yine rahmetli Tayfun Talipoğlu bu ülkede ulaşmak için ınsana gerek yok çok para yâda zamana yürekler açık iş yola cikmakta demisti
Sör Winston Corcil
Hastayi yataginda ziyaret edin o da iyileştiğinde sizi ziyaret etsin demiştir
Hayat yolculugu anlamakla baslar yurege dokunmakla taclanir bir insani anlamak icinde onu o yapan degerleri acilari travmalari sevincleri bilmek gerekir
Resmin duayeni Ara Guler e bir ropörtajinda sizi farkli kilan resminizi esssiz yapan nedir diye sorduklarinda ustat her kes ceker cekiyor resim ben bakip goruyor o objenin ardina iniyorum demistir
O yuzden ozel resimlerim
Yurege inelim dokunalim huznu aciyi sevinci yasayalim saralim askla

O psikiyatristler bu hayatta kaç kişiye çare olmuş. Benim tanıdığım tüm psikologlar/psikiyatristler tuzu kuru insanlardır. Ayda 8.000 TL maaş alıp konfor içinde yaşayarak herkese yok pozitif olun, yok empati kurun demek oluyor. Bir aylığına ben onun koltuğuna oturayım, o da asgari ücretli bir işçi olsun bakalım. Hangimiz hasta, hangimiz doktor o zaman anlarım. Bakalım o psikolog/psikiyatrist hayata ne kadar pozitif bakacak, ne kadar empati kuracak.
Yarası olan sadece gocunur kimseye faydası olmaz. Lakin yaralandıktan sonra yıkılmayıp yaşama tutunarak o yarayı bir şekilde kapatmışsa işte o zaman herkese şifa olur. Bu da benim felsefem. Psikiyatrist Jung bu ayrıntıyı yakalayamamış anlaşılan.