Utangaç olmak bir hastalık mı?

Aslında bazen aşırı özgüvenli ve başarılı olup utangaç olabiliyorum. Çocukluğum da sınıf birincileri arasındaydım sporda da en güçlülerde erkekleri yenerdim... özgüvensizlik kaygı köprü yoktu ama ben utangaçmışım öyle derlerdi. Benim durumum bana normal geliyor insanlarda olan bir şey var bende olmayan sanki onlar demese farkına varmayacakmışım gibiyim.

Alakasi Yok galiba hassas olmakla veya öz güvenle. Eskiden mesela özgüven sorunum yoktu hassas da değildim yani başarılı bir çocuktum okul birincileri arasında sporda da erkekleri yenen bir çocuğa öldüğü babasını hatırlatacak kadar da hissiz. Ama bana hep utangaç dediler. Ben anlamıyordum bana normal gelirdi halim. Hayatım boyunca utangaç dediler herhalde genetik dedim. Aile içinde hala derler akrabalar falan. Tabi yaş ilerleyince başarısızlık yaşayarak da özgüven sorunları da yaşadım ama bence bu ayrı bir şey.

Aslında hiç olmadı o durum. Halk içinde konuşurken de heycan yoktu. Lise de başladı o kızartmalar heyecanlar onlar da özgüven sorunları yaşadığım dönemlerdi. Utangaçlık hep vardı o ayrı sanki.

Aynen tek bildiğim utangaç kişilikte oluşum. Ama hastalık mı bilmiyorum.

Evet

Nasıl ilişki?

Olmadı hiç olsa ne olurdu bilemiyorum bile

Ben gibiler zarar bence olmaması daha iyi. Tek bir kitapta okumuştum kendimi, utangaç bir kız vardı kızını mahfetti. Bende öyle bir anne olmak istemem kızımım hayatını mahveden. Bence hastalık galiba bu durum hiç sağlıklı değil.

Gömmesi değil bu tabiat. Yani olabilecek şeyler. Kadın da utangaçtı onu isteyen adamı kabul etti. Kadın sanki bendi kişiliği hep sorunlar yaşamış arkadaş edinmek için evden biraz gezmek için çıkan sadece yalnız kimsesi yok. Bunu aşmak için tiyatro yapıp rol yapan kendini kaybeden. Kızı da içine dönük olunca onu açmaya çalışıp kızını en son delirten kızı kurtulmak için partilere katılıp hamile bile kaldı sonrası hep üzüntü alkol... kız da battı yani annesi yüzünden. Kadını suçlamıyorum onu benim gibiler anlar çünkü ve bence zararlı bir kişilik. Heleki çocuk için. çocuk yapmayacağım bir erkekle sevgili olmak manasiz benim için.

Çok bakan oluyor sanırım fena değilim

Hep böyleydim. İlk okul orta okul yine fena değildi insanlar bunu bilip arkadaş olup beni açardı. Ama lise de pek olmadı bende yalnız kaldım üni de de biraz aşsam da ben hep utangaç olmuşum.

Çocukluktan böyleyim. Aileyle ne zaman görüşsek tek bana derler bunu. Sessiz çekingen utangaçmışım.