Allaha karşı gönlüm çok kırgın dinden soğudum?

Yıllardır başıma gelmeyen dert sıkıntı kalmadı şu satırları yazarken bile gözyaşlarımı tutamıyorum 100 kere düştüysem 200 kere ayağa kalktım ama hep çabaladim ama sanki ben ne kadar çabalrsam çabaliyim biri gelip önüme taş koyuyo ya bir insanın hicmi bir işi yolunda gitmez hiçmi bir duası kabul olmaz hastalıklardan dertlerden herşeyin ters gitmesinden artık nefes alamiyorum intiharın eşiğine geldim nerdeyse ama yaşıtlarıma bakıyorum o kadar güzelki hayatları hepsi benle dalga geçmekle meşgul Allah niye sadece benim hatalarimi goruyo niye onlara hicbirsey olmuyo? Ya kaç senedir çabaladığım bişey vardi kac kere olmadi pes etmedim her seferrinde bir engel bir dert aile baskisi bıktım artık! Allahın katında yoldaki taşın benden daha çok değeri var onu anladım hiçmi bir duam kabul olmaz ya sanki Allah intikam alır gibi dert üstüne dert yagdiriyo dua denen şeyden o kadar ümidimi kestimki gider duvara dert yanarım dua etmem gibime geliyo çünkü benim nasıl hıçkıra hıçkira dua ettiğimi firavun görse içi parçalanır buna ragmen hersey dahada kötü oluyo? Anlamıyorum karıncanın bile rızkıni veren Allah neden benim cabalarimi emeklerimi gormuyo?