İnsan, yaşadığı ve gördüğü şeylerden etkilenen bir varlıktır. Buna iyilik ve kötülük de dahildir. Peki gördüğü iyilik, onu iyilik yapmaya iter mi? Yoksa kötülük bu konuda daha mı başarılıdır?
Bence kötülük daha bulaşıcıdır. Örneğin birisi bana çıkıp kötülük yapsa ben iyiliğimi kaybederim. Ve herkese kötülük yaparım. Ama birisi iyilik yapsa yalnızca iyilik yapan adama iyilik yaparım. Birisi bana ekmek verirse bende ona ekmek veririm. Elimden ekmeğimi alırlarsa, gördüğüm her ekmeği çalarım. Örnek bunlar sadece.
Bu konuda aslında genelleme den ziyade yapılan iyilik ve kötülüğün kişi de nasıl bir algı oluşturduğu ve bağdaştığı noktalar. Ayrıca kişinin mizacı da önemli bir etken. Mesela çok büyük gözüken bir iyilik bana normal gelebilir veya ufak bir kötülük bana abartı gelebilir. Burada kısacası salt bir sınır olmadığı için bireysel değişikliklerin etkili olduğu görüşündeyim.
Kötülük bulaşıcı değildir ama alışkanlık yapma yani bağımlılık özelliği vardır ama iyilik bulaşıcıdır. Sizin hakkında kötü düşündüğünüz biri size öyle bir iyilik yapar ki o sizin için bir melek olabilir ve siz de ondan kıskanıp onun gibi iyi olabilirsiniz.
Kalbinde iyilik yoksa istediğin kadar uğraş o insana iyiliği bulaştıramazsın. Özünde kötüyse kötüdür. İyi bir insanı kötülüğe yönlendirmek daha kolaydır. Kötülük daha bulaşıcıdır.
bu biraz insanın vicdanı ile ilgili, çünkü kendini kontrol edebilen iradesi sağlam bir insana kötülük aşılamak zordur, genelde kötülükler bilinç altına kontrol edilmeyle etki altına alır insanın kontrol edilemesi kolay bir yapıya sahipse ona kötülük daha çabuk bulaşır, kısacası yapı ile alakali bir durum, kendimiz için güzel şeyleri farkebilmekte öyle
Maalesef kötülük daha çabuk bulaşıyor, iyi olmak çok zorlaştı kötülerin karşısında, insanlar çoğunluğun olduğu tarafa geçiyor ve çok kötü bir sonuç çıkıyor, hepimiz görüyoruz.
İyilik bulaşıcıdır kötülük ise yaşanmışlıklardan çıkan bir şeydir yavaş yavaş insanin ruhunu ele geçirir ve iyi niyeti hapsederken kötülük kendini kişide bağımsızlığını ilan eder
Kötülük daha bulaşıcıdır. Yapması kolay gelir çünkü kötülük yapmak insanı mutlu eder. O anlık mutluluk olmasına rağmen daha çok tercih edilir. Kırık cam teorisi gibidir. Birisi kötülük yapmaya başladığı zaman diğerleri de yapar. Zaten insanoğlunun doğasında kötülük olmasaydı Kabil Habil'i öldürmedi.
Bence iyilik daha çok bulaşıcıdır. Tabi kişiden kişiye değişir. Kişi kindar vb biriyse yapılan iyiliğin altında bile art niyet görebilir. Bu da onu hep kötülüğe sevk eder.
İnsan ne yaparsa onu bulur. İyilik yapan iyilik görür ve daha çok onu yapar. Yani bu insanın kendindende kaynaklıdır yani sen iyi olursan daha çok iyilik görürsün iyilikler artar.
Bu konu kişinin yapısına bağlıdır, iyilik görüp inatla kötülük yapmaya çalışan da var hayatta kötülük görüp iyilik yapmaya çalışan da. Kişinin karakteri hangisini yatkınsa onu yapmaya daha meyillidir.
üzüm üzüm baka baka kararır sözünden yola çıkarak kötülük bulaşıcı bir söz çevrendeki en yakın beş kişinin ortalamasısındır belki de böyle değil bilemiyorum