Gençliğinde bilgi ağacı dikmeyen, yaşlılığında rahatlayacağı bir gölge bulabilir mi?

Gençken insan bir anlık heyecanla geçen zamanın ve o zamanın ne derece kıymetli olduğunun çoğu zaman farkında olmuyor. Gençlik kitapsız ve bilgisiz geçip gidiyor. Yaşlılık kapıyı çalınca insan gençliğine geri dönmeyi çok istiyor ama ne yazık ki bu mümkün olmuyor. Şu bir gerçektir ki " Bilgi güçtür." Gençliğinde bilgi ağacı dikmeyen insanın yaşlandığında pişmanlıkları çok olur.

Bilgiyi kitaplara bağlayacak olursak o gölgeyi bulacaklarını zannetmiyorum. Medya çok gelişmiş bir halde, insanlar her şeyi televizyondan veya internetten öğrenirim diye düşünüyor. Fakat medya bizde sahte bir bakış açısı yaratmaktan başka bir şey yapmıyor.
Kitaplar çok şey öğretir. Hatta en basit hikayelerdeki “taklit edilmeye değer kahramanlar” gibi olmaya çalışmak bile bizi daha iyi insanlar yapar. Fakat ne yazık ki birinin eline kitap verip “Al bunu oku” diye okutamayız, çok zor. İnsanın kendi buna ihtiyaç duymalı.